Livet vårt i Bangkok

Bli med oss til Naan!

2012-01-10T11:18:00.005+07:00

I desember for eit år sidan reiste me for fyrste gong nordover til Naan - og me falt pladask! For folket, naturen, fargane - det er så ulikt, nydelig og eksotisk! Samstundes er fattigdomen tydeleg og analfabetismen er utbreidd. Heksedoktoren styrer i landsbyen, og kvardagen gjev store utfordringar for mange.

Presten Amonay og hans stab gjer ein fantastisk jobb. Faktisk er det i Naan me no finn den største veksten i kyrkja, det er no nærare 900 døypte blant Lua-folket. I tillegg får mange born støtte til skulegong og klede gjennom prosjektet "Barn og Utdanning", og kyrkja gjer det dei kan for å fokusere på utdanning for dei unge.

Rett før jul reiste me på familietur til fjellene, og var med i Naan-teamet for 3 dagars leir med 60 flotte barn. Her er ei lita minnebok:

This photo album customized with Smilebox

GODT NYTT ÅR - 2012!

2012-01-01T20:09:00.002+07:00

Misjonærdamens julebord

2011-11-30T17:54:00.005+07:00

Ja, me er ikkje verre på det enn at me vil ha julebord i Thailand òg. Sist helg var misjonærdamene samla i nord-isaan for eit døgn på hotell, med manne-og barnefri, shopping og diger buffet.

Ååå, det var gode 24 timar. Her ser de oss samla, pynta til fest!

Takk for laget, jenter!

Lutheran Mission in Thailand

2011-11-18T09:06:00.006+07:00

Lutheran Mission in Thailand (LMT), det er oss, det. NMS og 5 andre misjonspartnerar/kyrkjer frå Europa, Asia og Australia arbeider saman i Thailand. Me har ikkje berre eksotiske thai kollegar, men får også til tider oppleve kultur-utfordringar i samarbeidet med Singapore eller Finland m.a. Og det er såååå utruleg kjekt!!!!!

"Før i tida" hadde LMT årlege samlingar med misjonsarbeid og fel lesskap i fokus. Stram økonomi (kanskje særleg frå NMS) har gjort at det no var 3 år sidan siste helgesamling. Fredag ettermiddag satte Bangkok-folket seg på flyet til Ubon - klare for LMT retreat i Isaan.

2 dagar, 22 misjonærar, 3 voluntørar, 2 assistentar, 1 biskop, 1 sekretær, 16 barn, 1 møterom, 1 nasjonalpark, 1 badeland, 1 kjempesvær buss, 1 liten båt m/2 guttar på krokodillejakt, og masse mat vert til 48 gode timar.

Hjelpen kommer frem!

2011-10-31T19:25:00.001+07:00

Filmen er laget av Solveig og Dag Johannessen.

Siste oppdatering fra hjelpearbeidet

2011-10-27T16:02:00.004+07:00

Rett nord, men innenfor stor-Bangkok ligger Prathum Thani, "lotusblomstens by". Gjennom Prathum Thani renner Chao Praya-elva, og distriktet har fått mer enn sin del av vann de siste ukene.

Kirka vår her i Thailand (ELCT) har hatt kontakt med en lokal menighet i dette området. Presten Prasit fortalte at de hadde det vanskelig, så tirsdag reiste vi ut på besøk.

Kan du, kjære leser, tenke deg ei gate med 1 meter høyt vann? En skole der lekeplassen er et digert basseng, med vann til armene på en voksen? Kan du tenke deg at eneste mulighet til å komme ut herfra er å gå en kilometer i dette vannet? Et vann der søppelet flyter, godt blandet med kloakk og der parasitter (og slanger!) kan herje fritt? Det er virkeligheten for hundretusener av mennesker i Thailand nå. Jeg har nå vært der; Jeg har gått i brunt vann til over midjen, kjent luktene, snakket med menneskene som bor der, sett ungene, og kjent bittelitt på redselen når vannet stiger for hver time.

Men, vi reiste derfra utpå ettermiddagen, mens det ennå var dagslys. Vi reiste hjem til en dusj og vaskemaskin, til varm middag og ei seng. De mange hundre fremmedarbeiderene, fra Laos, Kambodsja bl.a. som bor rundt kirken til pastor Prasit har ingen steder å reise. Når fabrikken de jobber på nå har stengt har de heller ikke lønn, og ingen mat å spise.

I morgen (fredag) reiser vi tilbake med hjelpeforsyninger. I dag samles ELCT for å pakke ris, vann, nudler, såpe og medisiner. Takk for din støtte!

Det første lasset

2011-10-22T13:14:00.010+07:00

Ei sentral dame i Laksi menighet i Bangkok er adjarn Saiphan. Hun er ei flott dame med et engasjert hjerte.

Sist søndag satte Laksi i gang en ad-hoc aksjon for å hjelpe flomofrene. Etter gudstjenesten samlet de inn en ekstra gave, og Saiphan kjøpte vann, ris og suppeposer. Hun hadde fått kontakt med en menighet lengst inne i vannmassene som desperat manglet drikkevann. Varene utdelt fra myndighetene kom aldri så langt som til deres landsby... De lå 40 minutters båtreise fra nærmeste kjørbar bilvei.

Onsdag var det ut på tur! Vi kjørte gjennom vann så langt øyet kunne se. Hustak stakk opp av vannskorpa noen steder, og en og annen båt. Ellers var det stille.

Etter en 6 timers kjøretur (som normalt ville tatt max 2 timer) ble vi stoppet av vannet. Så langt, men ikke lenger. Derfra ble varene lastet om før de skulle videre med båt.

Neste gang vi reiser håper vi på et mye større lass, som kan hjelpe mange, mange flere.
Mange millioner mennesker har mistet hus og hjem, jobb og alt de eier.
Kirka i Thailand har nå satt i gang et omfattende hjelpearbeid, gjennom sine lokale menigheter. Sender du en SMS melding thailand til 2090, gir du 300 kroner til dette arbeidet. På forhånd; Takk for din støtte!!

Landet mitt

2011-09-21T15:11:00.004+07:00

Tema for første termin i 2.klasse er "All about me", og elevene må bl.a. skrive litt om landet de kommer fra.

Her er Jennys sin presentasjon av Norge:
In Norway it is really cold. There is hardly no burglars. It is never dark. There's a bomb in Norway.

I Norge er det veldig kaldt. Det er nesten ingen innbruddstyver. Det er aldri mørkt. Det er/var en bombe i Norge.

Til minne

2011-08-19T09:58:00.008+07:00

Dette blogginnlegget er til minne om ein liten Lua-gutt frå fjellene i Nord-Thailand.

Me møtte Pedro i desember i fjor, på turen vår til kyrkja i provinsen Naan. Han sat på bakerste benk i kyrkja, saman med mor og far, med jakke og altfor stor lue i vinterkulda (utdelt av kyrkja). Dagen etter traff me han i barnehagen. Det var lett å sjå at han ikkje var heilt som dei andre barna, han var liten og tett - men med eit andlete som synte at han eigentleg ikkje høyrde heime der med dei små barna. Det gjorde han ikkje heller, men foreldra kunne ikkje senda han på skulen av frykt for at han kunne skada seg i leik med større barn.
Pedro var fødd med ein alvorleg sjukdom og måtte jamnleg til lege for rensing og påfyll av blod. Næraste sjukehus som kunne hjelpa Pedro ligg 7 timars reise frå landsbyen, og reisekostnadene gjorde at familien måtte selje unna den vesle buskapen dei hadde.

Pedro var sjenert, han leikte mykje aleine, og han levde med mykje smerter i kroppen. Då var det desto meir rørande å høyra latteren hans når han lot seg riva med i leiken.

For nokre veker sidan vart Pedro dårleg, og han bad om å få sleppe endå ein lang og smertefull tur til sjukehuset. Landsbyen var (lik heile nord-Thailand) ramma av flom, og vegane var uframkommelege. Faren tar Pedro på ryggen og bærer han nedover fjellsidene, over ei iskald og stri elv, og håper å nå fram til den lokale legen. Der, på ryggen til faren, dør vesle Pedro, 9 år gammal.

Presten Amonay fortalte meg at mora til Pedro har kome aleine til gudsteneste etterpå. Det er enno for vanskeleg for faren. Plassen ved sida av han i kyrkjebenken, den i armkroken, er no så altfor tom...

1 år eldre

2011-06-13T13:43:00.003+07:00

Prinsesseperioden er definitivt over; Jenny er blitt 6 år og rosa er ikkje like fantastisk som det ein gong var. No er det "cowgirl", pirat og andre liknande heltar som gjeld.

Jenta vår har feira med to selskap; eit saman med venninna Lily og klassen, og 1 selskap for naboar og vener. Slitne foreldre er glade for at selskapssesongen er over for denne gong - sjøl skal eg ikkje blåsa ein einaste ballong før laaaangt uti desember og ein 4 årsdag venter.

Gratulerer med dine 6 år, Jenny! Måtte det bli et fantastisk år framover!!!

Tusen takk, biskop Visanukorn!

2011-06-02T09:42:00.006+07:00

Etter 8 år som biskop i ELCT skal Visanukorn no bli student i Hong Kong. Før sommarferien var det avskjedsfest og takketalane var mange, og til dels rørande.

Lite er meir populært på ein fest i Thailand enn ein "open" mikrofon. Denne kvelden var det fritt fram - og mange nytta høvet: Evangelistane kom fram med sjølvskrevne tekstar, på tradisjonelle folkeviser (som våre norske stev) og biskopen heiv seg på dansegolvet. "Alle" tok seg ein liten thaidans til slutt, t.o.m vår nye generalsekretær Jeffery og hans kollega i den finske misjonen (til stor glede for medlemmene i kyrkja). Er det andre enn meg i NMS som har bydd opp generalen til dans, kanskje???

Biskop Visanukorn vart innsett fyrste hausten vår i Thailand, og er liksom "vår biskop". Han er veldig avslappa på formalitetar, noko som har vore godt for nye misjonærar som verken hugsar rett tiltale eller "wai" i starten. Visanukorn er kjent for godt humør og smil. Men, det har vore krevjande 8 år som biskop i ELCT, og det var difor kjekt å sjå ein glad biskop motta takk og godord frå alle som er glade i han.

Frå Bangkok prosti var takkegåva eit digert portrett, innrama som seg hør og bør. Reknar med at det får heidersplassen i stova framover....

"Når jeg gror opp", som Jenny ville ha sagt det

2011-05-15T08:21:00.004+07:00

Ved frokostbordet tidleg søndag morgon; 3 stk born i pyjamas et skive med nutella og presser ned eit glas melk.

På Gabriel sin pysj står det: "When I grow up I want to be like my daddy", Jenny leser og leser. Trøtte-mamma vert litt lei, og ynskjer ein litt mindre monton samtale:

Mamma: Ka vil dåkk ble når dåkk bler store då? Ka vil dåkk ha t jobb?
Signe: Hmmm, jeg vil bli syngar
Mamma: Ååå
Jenny: Jeg vil ikke ha någen jobb!
Mamma: Hæ? Ska du ikkje ha jobb?
Signe: Hu vil bli lærar, mamma
Mamma: Er ikkje lærar ein jobb, Jenny??
Jenny: Neeeeiiii, å bare sitte med ungane å lese med di, ha di til å gjøre maths og sånn, det er ikke jobb. Det er gøy!

I desse dagar...

2011-05-03T08:46:00.002+07:00

"I mourn the loss of thousands of precious lives, but I will not rejoice in the death of one, not even an enemy. Returning hate for hate multiplies hate, adding deeper darkness to a night already devoid of stars. Darkness cannot drive out darkness: only light can do that. Hate cannot drive out hate: only love can do that."

- Fritt etter Martin Luther King

Fotballsesongen har startet!

2011-04-29T10:14:00.005+07:00

Fritidsklubben på Lovsangshjemmet er nå klar for ny fotballsesong i Bangkok. Med nystiftet fotballlag har fritidsklubben fått enda en populær aktivitet.
Thai barn er som norske barn; Fotball er topp!

Vi har hatt noen treningskamper mot andre barn fra menighetene her i Bangkok, med vekslende resultat. Men, på lørdag var det alvor, med bydels kamp på bortebane på en annen kant av Klong toey-slummen. Vi hadde med egen heiagjeng og “cheer-leeders”! Det var en optimistisk og ivrig gjeng som entret banen, men som desverre raskt ble sett på plass av motstander laget som hadde en del større gutter på laget... Vi må nok bare innrømme at vi ennå har en del å hente på takktikk og samspill.

Det viktigste er fotballgleden - og den var til stede i rikelig monn!!

Da jeg kom på jobb i går fant jeg 10-15 gutter på fotballplassen, ivrig opptatt med pasninger og triksing. Gleden var stor da jeg fortalde at vi hadde gjester fra Norge som hadde med seg to store poser med fotballdrakter, så nå skulle alle få egen drakt. Skal vi dømme ut fra interessen for keeperhanskenene, kommer det til å bli kamp om keeper- plassen.

Så, tusen takk til voluntør Ingebjørg sin mor og far som overrakte draktene fra Skjold fotballklubb!

Nå er spillerene og draktene på plass, da gjenstår bare navn på laget. Tar gjerne imot forslag!

Selv foreslår jeg “HoP United”.

Hilsen Arne

Påskehøgtid

2011-04-25T08:56:00.003+07:00

Vår gode kollega, Jyrki Markkanen, var fotograf på påskeaften - og fanga nydelig inn høgtida, varmen og lyset frå gudstenesta i ELCT, soi 50.

Nyt flotte bilete - og fortsatt god påske!

(trykk på bilete - så kjem du vidare til neste. Trykk så på "slideshow" i venstre hjørne :=)

Jenta vår er blitt stor - og kan tenke sjøl

2011-04-08T11:33:00.008+07:00

Eldstejenta vår har runda 8 år. Inspirert av eit par andre venninner ville òg Signe tenke alternativt med bursdagsgåvene, og då pappa fortalte at borna på Lovsongsheimen trengde engelske spel var valet ganske klart: Signe bad om gåver som kunne brukast til engelskundervisningen på Lovsangsheimen. Alle mamma'ene vart kjempe-engasjert og ville veldig gjerne ha ein felles tur til Home of Praise.

Då selskapet var over, og 10-15 jenter drog heim etter pizzabaking og sleep-over, kunne Signe samla 4 bæreposar med puslespel, lotto, kort, bordspel etc som skulle overleverast veka etter. I tilegg tok fleire av naboane ein skikkeleg opprydding på leikerommet og fylte på med sekk etter sekk med leiker. Bursdagsprinsessa sjølv var storfornøgd med feiringa + gåvene ho fekk frå besteforeldre, tantar, onklar i Noreg og NMS-gjengen.

Så, under ser de bilete frå den ettermiddagen då Signe tok med seg Celine, Hanna, Rayna, Menam og Mary Lou til slummen (og jobben til pappa):

Et lite stykke Norge

2011-03-17T09:01:00.008+07:00

Det vart brått mars, og thai-skulane har starta sommarferie. Men, i dag tidleg var det mest som å vakna opp til ein haustmorgon i Noreg: Det var vind og kaldt, kaldt, kaldt...

Eit lite filmklipp av frysande jenter på veg til skulen:

Et rom står avlåst

2011-02-21T18:04:00.003+07:00

Jeg lengter etter deg.
Et rom står avlåst i kroppen min.
Alle tingene dine fins der og avtrykkene
av det korte livet ditt, flyktige
som skygger på snøen i måneskinnet.
Nøkkelen har jeg og går inn
med sekunders mellomrom. Jeg tar på alt
og taler uten ord med tomheten,
en kronisk lytter.

Jeg lengter etter deg
også fordi du var likest meg. Uten deg
går jeg alene med vranglynnet mitt.
Alt som var fint i meg og nå falmer
bar du som en tidlig sommerdag, et flott
langtidsvarsel. Også lavtrykkene mine
langt vest i deg kunne hope seg opp.
Av og til
kolliderte vi og værlagene våre. Skybrudd
og solgangsbris tørnet sammen. Men oftest
hang dagene våre sammen som enige
søskenperler på kjedet.

Lengter etter deg.
Hverken vær eller dager løper mer.
Og tomheten svarer aldri.

Kolbein Falkeid

2011-01-08T11:04:00.003+07:00

Onsdag grytidleg morgon vakna me at eit kjempesmell. Lyn og torden tenkte eg, og snudde meg rundt for å drøye morgonen enno ein time.

Dagen etter kommer naboen over og spør: Du høyrde om pytonslangen som var utanfor huset ditt i går? Hmmm... Det hadde eg ikkje.

Kjempesmellen dagen før viste seg altså å vera ein svææær, feit pytonslange som gjorde innbrot i transformatoren. Mogleg han fann ei rotte der, men sjølv enda han opp med ein godt svidd hale.

Kikker litt ekstra nøye oppe i trea no om kveldane. Sjølv midt i Bangkok hender det altså at me får eksotisk besøk.

Det var d!

2010-12-31T15:46:00.009+07:00

Me har hatt ei gooood jul! Og for interesserte - her er ei lita oppsummering:

For å starte med det viktigaste fyrst: Minstemann i familien vart 3 år i går! Det vart feira med bowling og karaoke. Lite med pakkar, sidan han enno var i gaverus etter jula, men Gabriel var storfornøgd med kake + det faktum at det var hans eigen"bussdag".

Desember er som vanleg ein hektisk månad, julegudstenestene starta tidleg i år. I tillegg er det "julesynging", "julemesser", pakkeutdelingar i aust og vest, pynting osb. Jenny og mamma klarte t.o.m å snike inn eit lite Lucia-tog den 13. på skulen til jentene!

Atter ein gong har me hatt godt besøk frå Hillevåg. Sverre, Åsmund, Annette og Lars Petter sin 2.Thailands-tur denne gongen vart det òg thai-julefeiring! Tusen takk for gode dagar saman - de gjorde jula vår meir skinande, meir aktiv, meir norsk og ikkje minst svært minnerik!

2010-12-21T18:21:00.000+07:00

Create your own newsletter

Kyrkjeleir

2010-11-11T10:51:00.007+07:00

Det er 6 år sidan sist ELCT inviterte til leir - og mange hadde heilt rett i at no var det jammen på tide å samle alle tilsette. 3 dagars leir, med masse tid til prat, leiker og avslapping. "One family" var tema - og fellesskapsbygging var altså satt i sentrum.

Prestane og evangelistane kom køyrande sørover til Khao Yai med kone og born (+ nokre til) stuva inn i bilen, alle smilande og glade for å møte kollegar på leir. Dei som var skikkeleg langvegsfarande hadde køyrt i 14 timar.

Innimellom kaffipausane (ekte finsk kaffi og ekte norske vafler) hadde me veldig bra bibelundervisning - det var påfyll for alle! Ungane våre hadde eige barneopplegg - og levde stort sett det glade liv utan oss foreldre. Det er ikkje ofte misjonærbarna møtes, og Signe hadde fått fri frå skulen for å bruke desse dagane til å leike på norsk. Kjekt å sjå at kontakten var der med ein gong - og at vener frå kyrkja var like velkomne med i gjengen.

Under finn det bilete frå leiren; Undervisning, fritid, leirbål og moro.

View all

Get your own

ba-baraba, ba-baraba, ba-barba, ba-baraba, ba-barabaaaa, ba-ba-ba...osv

2010-10-18T07:18:00.008+07:00

Var det noko som skjønte at det var brudemarsjen i overskrifta???? Det har nemleg gått i brullup for familien her sist helg. Medan våre misjonærkollegar arrangerte IMPULS i nord, hadde me bryllupsmarsj i øyrene og kinessisk bryllupsmat i magane.

Lørdag ettermiddag var det Muk sin dag. Han er ein av ungdomane i kyrkja vår, og har sidan i vår vore kollega av Arne som ungdomasarbeidar på Lovsangshjemmet. Muk hadde sett jentene våre som brudepiker i eit brullup for ei stund sidan, og ville gjerne låne dei til blomster-piker. Med utsikter til fin kjole, nye sko og frisør-pynting av hår var ikkje Signe og Jenny vanskelige.

Etter middagen og fotografering heiv me oss i bilen og var klar for 6 timars køyring nordover. Dagen etter var det nemlig brullup i Uttaradit - og me hadde gleda oss lenge til å sjå Beng og Ta gifte seg. Og brudepiker? Signe og Jenny, selvfølgelig!

Beng og Ta jobber i kyrkja vår, og er tilsett i eit evangeliseringsprosjekt støtta av NMS, du kan lese meir om det her. Beng er nær knytt til Madla menighet, og snakker litt norsk med stavanger-dialekt ;).

Nyt fine bilete av flotte brudepar.

Og me har i grunnen festa frå oss på ei stund....

Koffår kan du ikkje bare gjer så eg seie?????

2010-10-06T11:08:00.004+07:00

Som overskrifta tyder på er dette eit blogginnlegg om det å vera mamma ein sein ettermiddag etter skule og jobb.

Kveldsmaten er unnagjort og det er klart for legging. Eg er ganske "segen", og kjenner at dette ikkje er dagen der lange godnatt-historier vert prioritert.

Så, slik var det altså :
To trøtte vaksne + 3 små inne på eit vaaaaarmt og lite bad. Klær av (jo, alt skal av, t-skjorta òg), do, dusj (varmt vatn? kaldt vatn?), kvar er shampoo, barne-såpe, håndkle? Det er jo ikkje plass til å røre seg her!!! Og: det vert fort mykje lyd inne på eit bad...

Mamma ser at Jenny helst bare vil vaske hender i vasken. "du treng ikkje gjere d, Jenny. Du skal inn i dusjen no". Ingen respons.
"Ikkje, Jenny. Gå inn i dusjen heller". Framleis ingen respons.
"Jenny!! Kvifor fortset du å leike med vatnet når eg seier du ikkje skal???? Du står jo her og ser rett på meg når eg snakkar til deg!!!" KOFFÅR KAN DU IKKJE BARE GJER SÅ EG SEIE?????

"Men, mamma", seier Jenny i det ho skrur av vatnet og går mot dusjen; "Øyrene mine var turned off".

Ja, då så...

Det er tid for influensa

2010-09-30T16:07:00.007+07:00

Rengtida er høgsesong for diverse skumle sjukdomar, mest grunna myggen som trives i vått vær. Influensa kjem ikkje med myggen, men sprer seg overraskande fort likevel i desse dagar. Hjå oss er det Jenny og Gabriel som har hatt kvar si veke med feber, hoste og snørr. Gabriel er no i gang med 2.runde, for å ha gjort det skikkeleg.

Heldigvis er det berre vanleg influensa. Både på skule og barnehage har det vore tilfeller av svineinfluensa no i haust, og 2 av Signe sine venninner (+ ei mamma) har vore innlagt på sjukehus med viruset. Avisene melder om at talet på smitta er aukande, og dei fleste er raske på sjukehuset for prøver om ein vert dårleg.

No i den siste tida har svineinfluensavaksinen vorte tilgjengeleg for alle her i Thailand, òg for dei som må bruke offentleg helsevesen. Er ikkje det sånn ca 1 1/2 år etter Noreg? Det er skilnad på fattig og rik, som me alle veit.

Tysdag reiste tilsette og studentar i kyrkja på legekontoret for å ta sprøyte. Eg sende med kamera, og fekk attende masse bilete frå masse-vaksineringa.

Ynskjer alle ein god og influensa-fri haust!

En ide til etterfølgelse

2010-09-27T11:05:00.007+07:00

Hanna fra Nederland er en av venninnene til Signe og Jenny. Hun hadde nettopp bursdag, og feiret sin 7 års dag på en noe annerledes måte.
Hanna inviterte til jenteselskap og smykke-verksted. Kanskje ikke så uvanlig, tenker du. Men, arrangøren for selskapet var en organisasasjon som heter Helping Hands som (i likhet med NMS og Lovsangshjemmet) jobber blant fattige i Klong Tøy slummen.

Helping Hands tilbyr håndverkskurs og -produkter etter rettferdig handel-prinsippet. Til selskapet kom 3 damer og hjalp 15 ivrige jenter med å lage smykker, armbånd og fotlenker. Vi mammaene stod rundt og så på, og hadde egentlig veeeldig lyst til å være med...

Bursdagsjenta selv fikk ingen gaver av gjestene. Hun ønsket seg penger. Hanna har en fjern- fadderjente her i Thailand som hun støtter med skolegang og legehjelp, og alle gaver denne dagen gikk til henne.
Hanna er ei jente med stort smil og et enda større hjerte. Hun bryr seg.

Rulleskøyter

2010-09-21T15:53:00.004+07:00

Jentene våre har slengt seg på rulleskøyte-bølgen. Vener og nabobarn har alle vore på marknaden og kjøpt fargerikt utstyr. For Signe og Jenny har det hjulpet godt med bestemor og bestefar i nærleiken som villige sponsorer.

Når det no går mot "vinter" i Bangkok er rulleskøyter supert etter ein lang skuledag inne i aircon.

Månekake

2010-09-09T09:09:00.005+07:00

I går kjøpte eg mi aller fyrste månekake.

Månefestivalen nærmer seg i Asia og i år fell sjølve dagen på onsdag 22.september.

Mange, mange i Thailand (og kanskje særleg i Bangkok) reknar seg for thai-kineserar, og er stolte av sine kinesiske aner. Så kinesiske merkedagar vert feira òg i Bangkok.

Dei fleste av våre vener er av kinesisk slekt, så sjølvsagt er me kjende med kinesisk mat, khanom (snop/kaker) og diverse merkedagar. Me har ete månekaker i årevis, med all mulig rare fyll, sidan kakene er populære gåver på hausten og rundt kinesisk nyttår.

I går kjøpte eg altså, heilt aleine, mi fyrste månekake. Stor og rund med fyll frå lotusblomsten og vannmelonfrø. Tradisjonelt sett skal kaka nytast saman med ein kopp kinesisk te. Så kinesisk er eg ikkje, for eg syntes den smakte utmerket saman med ein hasselnøttshake-kaffe og masse krem.

Det slo meg i går at fyllet i kaka minte om mandler. Kanskje eg skal prøve å friste mine vener med kransekake ei dag? I god norsk tradisjon?

Ein høgtideleg dag

2010-08-18T12:33:00.008+07:00

Vegg-i-vegg med hovudkontoret til den lutherske kyrkja ligg Luther Seminary Thailand (LST). Her kan unge kristne frå heile landet ta ein bachelor-grad i teologi eller ta den enklare og kortare bibelskule -varianten. I år er det 12 fulltidsstudentar ved LST, og for mange av dei er dette deira fyrste møte med storbyen Bangkok.

I slutten av juli var det vitnemåloverrekking og feiring på LST. 4 studentar hadde bestått bacholor, og 9 unge hadde fullført 1-årig bibelskule. Thaiar er glade i seremoniar og høgtid, så dette var ein stor dag, med mykje alvor (og store smil).

Sjølv har eg undervist i engelsk dei siste 3 semestra, og eg kjende at eg var så stolt over "mine" studentar som, litt smånervøse, mottok vitnemål frå rektor. Arne var henta inn som fotograf, og fotoseansen ville ingen ende ta; 360 bilete på 3 timar, slett ikkje verst!
Etter fullført bacholor må ein har ha 5 års praksis frå kyrkjelydsarbeid før ein kan ordinerast til presteteneste. ELCT har stor mangel på prestar og leiarar, og vonaleg kan kyrkja om få år ha nye festgudstenester med ordinasjon av prestar.

Det er ferie!

2010-07-29T15:12:00.013+07:00

Ingen tur til Noreg i år, og ingen iskald vestlandssommar å nyta ;). I staden har me hatt gode feriedagar m.a. i Hua Hin:
- rikelig med sol og varme
- 1 stk hus ved sjøen
- 1 stk svømmebasseng i hagen
- 1 stk sandstrand med passe store bølger,passe små krabbar, bananbåt og fruktshaker
- 1 par besteforeldre
- litt ansiktsmaling
- 1 stk isbil innom i porten kvar dag
- 1 - 3 nattmarknad like ved + diverse andre marknader med uavgrensa tilgong på vesker, smykker, pynteting, såper etc, etc

Når alt dette så vart krydra med gode vener (familien Merete og Knut Hallen er attende på gamle trakter), vert det deilige dagar for både store og små!

Graduation

2010-06-30T14:50:00.009+07:00

Jenny hadde sin siste dag i barnehagen i dag. Som seg hør og bør vart det markert med sang, høgtidelig overrekking av vitnemål frå rektor, og tale frå lærar ms Allison. "Funny hats" (som Jenny sa) var òg ein del av det heile.

Gratulerer, Jenny!

Du har allereie byrja gleda deg til hausten; Til 1.klasse, ny skule og alle bøkene du skal lesa.

Misjonær til Taiwan

2010-06-25T08:31:00.008+07:00

Den evangelisk lutherske kyrkja i Thailand sender i desse dagar ut sin fyrste misjonær! Slett ikkje verst, med tanke på at ELCT vart etablert for bare 16 år sidan.

Adjarn Wannee er ei flott dame, ein sterk leiar og ein brennande evangelist. På førbønsgudstenesta no i veka fortalte ho om sitt fyrste møte med ein kristen thai og om korleis forbøn og omsorg frå m.a ein finsk misjonær hadde forandra livet hennar. Ho ville bli misjonær, men kva er det - og korleis vert ein det?

Åra gjekk, og Wannee gjorde ferdig skulen og teologistudier. Ho har no i fleire år leia ei av kyrkjelydane i Bangkok og er ei av dei markerte kvinneleg leiarane i kyrkja. Slik sett er det leit å sjå henne reise, men me gler oss saman med Wannee over at draumen hennar om misjonsarbeid no vert realisert.

Ho vert teken imot av kyrkja i Taiwan og skal ha hovudfokus på dei mange arbeidsinnvandrarane frå Thailand.

Kjære misjonsvenn i Noreg; Takk og be for Wannee, vår nye thai-misjonær i Taiwan.

Ein hyllest til Jenny

2010-06-13T22:10:00.008+07:00

Jenny har blitt 5 år! Torsdag var endelig den store dagen, og det var ei fnisande Jenny som fekk kake og pakkar på senga tidleg morgon. Endelig var det hennar tur til å ha bursdag!

Etter endt skuledag kom 15 naboungar og vart med på feiring. Det var eggeløp, stolleken, tegne-hale-på-grisen og pinata. Jenny strålte heile dagen og bare eeeeelska å få vera i sentrum.

Det er godt å vera i lag med Jenny, det er lett å la seg smitta av ein trillande latter, lett å la seg gleda over eit nydelig smil, og godt å kjenna varmen i ein god klem.

Det er ingen som du, jenta vår!

GRATULERER MED 5 ÅR!

Sommaren er snart over

2010-05-24T15:30:00.006+07:00

Snart er sommaren over... Neste veke startar skulane opp att, etter nesten 2 månadars ferie (vart plutseleg ei ektra ferieveke pga uroen i Bangkok). Me utlendingar er heilt mot strømmen, og har ferie midt i regntida (juli/august). Det betyr jo òg at me jobber i varmetida, noko som faktisk er naturstridig... Det er sååååå varmt. Og det vert varmare og varmare for kvar dag. No er me tett opp i 40 grader i Bangkok, og det merkes! Aircon er eit fantastisk gode, og me prøver å halde oss inne.

For ungane i slummen er verken aircon eller tur til stranda eit sjølvsagt gode. Det vert lange, og varme dagar under motorvegen heile sommarferien. Ettermiddagsaktivitetane på Hop (Lovsangshjemmet) arrangerte sommarleir til sjøen for ikkje lenge sidan. 3 dagar på tur. Motto for leiren var "Friends to friends", og det var mykje fokus på venskap 0g fellesskap både i undervisning og i aktivitetar. Eit minne for livet!

I kyrkja vår prøvde me i år for fyrste gong å invitere til barneleir. Veldig usikre på kor mange som ville kome, no heilt på tampen av ferien. Men, til vår store glede strøyma ungane inn! Siste dagen var det over 30 ungar frå nabolaget som kom, jungeltelegrafen er supereffektiv! "One creator, one world" var temaet, Gud og skaparverket. Me prøvde oss i tillegg på litt miljøvern-tenking, søppesortering og sånt. I løpet av dagane var det kunst, musikk og dans, blomeplanting, kakepynting og kinokveld. Det var utruleg kjekt!

Nytt frå oss i Bangkok

2010-05-16T22:11:00.004+07:00

Kjære alle!
Det er mange som i desse dagar ringer, sms'er eller bruker facebook til å spørje korleis me har det. Bileta frå Bangkok ser ikkje bra ut, og mange sterke ord vert bruka. Her me bur er det stille og roleg. Det er meir politi ute i gatene, men me høyrer ingenting av kampane inne i sentrum. Ungane spør og er nok litt redde, det er mange rykter som går - og små gryter har som kjent ofte store øyrer. Me prøver å forklare at det er ingen "snille eller slemme", men at folk ikkje er einige om viktige ting. For oss utlendingar er det umogleg å skjøne alt i det som skjer, ting er uhyre komplisert.

Men, me les, diskuterer, høyrer, og tenker vårt. Mange tårer og bøner for Thailand no i denne tida.

Kyrkja vår er delt, me har både "røde og gule" sympatisører. Det er tunge dagar for alle, mange har slektningar og vener i rødskjorte-leiren som dei ikkje lenge får kontakt med, medan andre er i militære eller har ektefeller i politiet. Dei ringer og ber om forbøn frå kvar si side.

"Dette er ikkje vår konflikt", høyrde eg ein utlending som sa, og det har han heilt rett i. Samstundes er det litt vår konflikt likevel. Fordi det er menneske me er glade i som er berørt av det som skjer, det er ikkje berre krigsbilete og statistikk lenger.

I vår familie har me bestemt at me ikkje ynskjer å delta i feiringa av 17.mai i morgon. Det kjennes ikkje rett. Vertslandet vårt blør, dette er ikkje ei tid for feiring.

Welcome to Thailand- We just want democracy

2010-04-26T08:38:00.008+07:00

- Dette er henta frå banneret over scenen i rødskjorte-leiren midt i Bangkok. Det er no snart 7 veker sidan rødskjortene frå landsbygda kom til byen, og dei har verkeleg sett spor etter seg. Dei største (og dyraste!) kjøpesentra i byen er stengt fordi dei har valgt å setje leir utanfor dørene der (neppe tilfeldig), og det vart innført unntakstilstand i byrjinga av april.

Det er no forbode å samlast meir enn 5 personar til politiske møter.
Det er ulovleg å rapportera nyhende i radio, aviser, TV eller via internett som kan oppfattast som støtte til demonstrasjonar.
Og, myndigheitene har lov å halde personar arrestert/fengsla i inntil 30 dagar utan å informere nokon eller gje dei rett til juridisk hjelp.
Vår kvardag går sin vante gong; Ungane går på skule og me reiser på jobb.

Eller, det er kanskje ikkje heilt sant: Sjølvsagt ligg situasjonen i minnet heile tida, så me held oss heime på kveldstid, og reiser ikkje ned til sentrum utan at det er heilt naudsynt. Me er stadig inne og sjekker nyhende og aviser, og kjenner klumpen i magen på at dette kan ende heilt galt for Thailand.
Eg var nede i leiren til rødskjortene i sist veke, og bileta er henta frå besøket mitt der.

Happy Songkran!

2010-04-20T11:34:00.008+07:00

Det er sommar og varmt i Thailand! Me har feira thai-nyttår, i år som i fjor, i Hua Hin. Deilig med ferie og sjanse til å reise ut av varme, klamme og politisk spente Bangkok.

Siste dag før skuleferien var det både songkran-markering og påskepynting på skulane. Eg melde meg til mamma-teneste på skulen til Signe, og fortalte om kvifor me feirer påske (som ikkje er fordi Jesus vart fødd). Etterpå var det påskehare, påskepynt og muffins.

På skulen til Jenny og Gabriel starta dagen med høgtidsam sermoni for lærarane. I songkran-høgtida er vatn sentralt, noko som jo passar bra i varmen! Ein velsignar forfedrene (i tempelet), foreldre/besteforeldre ved å dynke dei litt med vatn.

Elles er jo denne skikken overført til vill leik og vannkrig i gatene overalt i nyårsdagane (13. - 15. april). Men, altså denne fredagen fekk skuleungane velsigne lærarane sine ved å gi dei litt vatn på hendene. Gabriel tok oppgåva veldig alvorleg.

I Hua Hin arrangerte kjøpesenteret utekonsert og skum/såpe-party. Våre tre heiv seg inn i såpeskummet og nytta høvet til å leike seg klissblaute.

Me har no hatt fleire veker saman med tante, onkel, Kristin og Elin. Gode dagar for oss.

Ser ut til at det vert enno nokre dagar til avskjeden sidan dei framleis er stranda i Bangkok på 5.dagen. Takk til moder jord og ein uregjerleg vulkan!

Påske

2010-04-07T13:43:00.010+07:00

Påskefeiringa er over i Bangkok òg. Det vart familiefeiring (me har fått tante Torhild, onkel Trond og Kristin og Elin på besøk) heime i Bangkok, med masse norsk påskesnop :=).

I kyrkja vår hadde dei lagt opp eit kjempeprogram for påskeveka.
Skjærtorsdag kom 25 stk til oss for gudsteneste med fotvask og nattverd. Ein fin kveld, som varte nesten til natta.

Langfredag var det ganske så mørkt og svart i kyrkja. Ungdomane hadde laga eit dramstykke rundt korsfestinga, og med stokkeslag, sinte soldatar og blod som rant vart det både høglytt og skremande for Signe.

Påskeafta var det felles feiring for alle kyrkjelydane i Bangkok. Jentene likar desse fellessamlingane sidan det då kryr av ungar å leike med og det ofte vankar snop i massevis...

Påskedagsgudstenesta var ei gledessamling med mykje lovsong. Kvitt var fargen og me stilte alle i kvitt frå topp til tå (ikkje like fine då me reiste heim på ettermiddagen). Etter lunsj var det egge-jakt og rebus. Men, då ein 60 minutts prøve om påsken vart utdelt, samla me oss saman og tusla heim til tante og onkel.

No er det jobb ei veke før det neste veke er thai-nyttårferie. Me ser fram til late dagar og vannkrig i Hua Hin saman med Hamre-folket. Elles kan me melde at det er er stille og roleg i vår kant av byen, ikkje så mykje som ei einaste rødskjorte er observert rundt husene her på fleire veker.

Saras - Indian fast food feast

2010-03-26T08:12:00.005+07:00

I går var det opning av ny indisk restuarant i byen vår. Midt i sentrum har våre gode vener Deepali og Gaurav opna dørene til ein "fast food feast".

Me kom litt seint opningskvelden (grunna møte i Rayong), men det var stor stemning og mykje mat. Mykje mat og veldig god mat! Kjende meg både litt ulekker og fargelaus blant alle dei flotte sari-kledde damene. Det var nesten som eit bittelite India inne på Saras, og det var vel kanskje meininga?

Sjekk web-sida deira her, og stikk innom restauranten i Sukhumvit 20 neste gong du er i Bangkok!

Amazing Thailand

2010-03-12T15:49:00.009+07:00

Me er så glade i Thailand! Flotte menneske, flott natur, deilig klima (34.8 i skyggen i dag) og så annleis og eksotisk! Her er nokre glimt frå mobilen min, tatt i kvardagen:

Me har fått oss dameparkering! 2.etasje på vårt næraste kjøpesenter har pussa opp parkeringen, i rosa sjølvsagt, og reservert til Ladies only. Veldig, veldig bra! Det er jo me damer som shopper!

Dette bilete må eg berre dela! Kinesiske lykter hengt opp til feiringa av kinesisk nyttår. Nydeleg! Elles så har me jo heile byen vår fylt opp av rødkledde folk for tida, men det er ei anna historie...

Asias store flyselskap Air Asia har 6 års jubileum, og eg fann desse reklamebannerane ute på flyplassen. Ingen grunn til å seie meir.

Eg var ganske så stolt då eg kom over denne informasjonsplakaten. Kontoret til ombudsmannen i Thailand. Vesle Noreg har sett sine spor i verda.

Til slutt eit nydeleg juletre. For jula varer heilt til påske.

Signe 7 år

2010-03-08T07:51:00.008+07:00

Hugsar de den tida då me gledde oss sånn til bursdagen vår? Denne eine dagen i året då me var midtpunktet? Når stoppa me å telje dagar til me vart eit år eldre? Rundt midten av tjueåra? Synd, for etter å ha observert Signe dei siste vekene, ser eg jo at det ligg mykje god glede og spenning i å vente, vente på bursdagen.

Sjølve Dagen vart som vanleg starta med sjokoladekake og pakkar på senga (ein tradisjon me har lært av tante Britt og onkel Egil). Etterpå var det ein varm og svett tur til weekendmarkedet, me måtte jo ha premiar og diverse småting til selskapet. På kvelden var pinataen ferdig mala, brus og snop kjøpt inn, og me kunne slappa av i sofaen med mango og sticky rice + "Linus i Svingen" på dvd.

Så var det tid for selskap!! Vanskeleg å vite kor mange som kjem. Men, ved siste opptelling hadde me over 30 ungar rundt omkring, og minst like mange vaksne. Det var ei fint kaos. Men, bursdagsjenta strålte og koste seg! Og då er foreldra fornøgde!

Me hadde lånt inn ekstra hjelp på kjøkkenet + 4 fantastiske voluntører/Hald team til badevakt og assistanse. Så god hjelp! Me booker dei allereie no for neste selskap i juni (ja, Jenny har starta nedtellinga til sin 5 årsdag allereie...)!

Takk til alle som har sendt helsing, pakkar, telefonar etc. Det har vore ei flott helg for Signe 7 år!

Tid for Nursery

2010-03-05T11:08:00.009+07:00

Gabriel er blitt stor, og vil bestemme alt sjølv og gjere alt sjølv.
Det han likar aller best er å sjå på film. Barney (denne store lilla amerikanske dinosauren) og Kipper (søt liten engelsk hund) er klare favorittar, trass i at han ikkje skjøner eit ord av kva som blir sagt. Gabriel kan sitje heile dagen å sjå film, godt tilbakelent i godstolen, med eit glass vatn og fjernkontrollen innan rekkevidde (så han slepp å gå ut av stolen). Ikkje bra.

Me snakka med læraren i nursery på skulen til Jenny; Er det mogleg at Gabriel kan tjuvstarte litt no i vår? Ms Minke var veldig grei, og tok godt imot Gabriel mandag sist veke. Det var ein kjempestolt liten gutt i uniform som kravla inn i skulebussen. 2. dagen var det så vidt han hadde tid til å vinke "ha-det" til mamma og pappa...

Sjølv om han er eit år yngre enn klassekameratane ser det ut til at det går fint. Fyrste engelske ord er òg på plass: "Tidy up", seier han no med myndig stemme.

Denne veka er det verdas bokveke, og skulen inviterte ungane til å ta med bamse, yndlingsbok og
pyjamas i dag. Gabriel stilte med Barney-bamsen (sjølvsagt!) og las Molly-bok. På morgensamlinga gjekk han fram med storesøster, og brydde seg lite om eit publikum på over 100 voksne og barn.

Skuledagen for dei minste i nursery varer bare til lunsj, og då er det ein sliten Gabriel som kjem heim.

Barney, Kipper og dvd-spelaren har fått ein fortent pause og me har fått ein glad "skulegutt".

Askeonsdag

2010-02-21T12:23:00.005+07:00

Etter at me flytta til Thailand har me vorte litt kjent med Askeonsdag, den siste dagen før inngongen til fastetida. Kan liksom ikkje hugse at me har markert denne dagen i kyrkja heime?
I år var Messe for askeonsdag eit felles arrangement for "prosti" Bangkok og Det teologiske seminar (LST) i ei ny-renovert kyrkje i soi 50. Grunna massiv innvasjon av influensavirus i heimen, var det atter ein gong Signe og mamma som representerte familien.

Det vart ein nydelig gudsteneste, med fin liturgi og flott musikk. Høgdepunktet var då me alle fekke teikna et askekors i pannen som teikn på "mennesket sin forgjengelighet og kall til omvendelse".

Bryllup, fjelltur og Hmong-folket

2010-02-01T11:01:00.010+07:00

Signe og mamma'n har vore på tur. Langt oppe i fjellene i nord-Thailand. Tidleg i desember fortalte ei av evangelistane i kyrkja vår at han skulle gifte seg i slutten av januar. Då eg spurde kor bryllupet skulle haldast svara han "oppe i Chiang Rai". De som har reist litt i Thailand veit at nord-Thailand er eit av dei finaste stadene i landet, så me takka med glede ja til invitasjonen.

Entusiasmen bleikna noko når me høyrde rykter om minst 14 timars biltur opp + retur i løpet av ei helg. Med bilsjuke ungar vart det ikkje så fristane lenger. Men, me ville jo gjerne syne litt ære på brudeparet, slik at iallefall nokon frå Bangkok reiste, så laurdag morgon samla me oss 6 stk i Chiang Mai klare for siste bilturen oppover i fjellene. Signe storkoste seg back på pick-up'en i lag med gutta-boys, og bilen kraup sakte oppover og oppover. Til slutt stoppa me i ein liten landsby med ei overraskande stor og fin kyrkje. Me var framme og klare for bryllupsfeiring!

Det var rart å sjå at Bangkok-folket kjende seg like framande som meg. For dette var eit anna Thailand enn me er vant til. Me var kome til Hmong-folket. Hmong er ei folkegruppe som lever i fjellene i Thailand, Burma, Vietnam og Laos. I dag reknar ein med at det bur ca 8000 Hmong i Thailand. Dei har sitt eige språk, klesdrakt og sin eigen kultur på tvers av landegrenser. Heile bryllupssermonien var på Hmnong-språket, og dei song salmene så nydelig at eg fekk heilt frysningar.Dessverre er det fleire og fleire som går over til thai og "gløymer" kulturarven sin når dei flytter til byen.

Brudeparet var nydelige og lukkelege, men frykteleg nervøse og litt sjenerte over alt oppstyret. Etter vigselen skifta dei til Hmong-drakt som var gåve frå foreldrene i høve dagen. Etter at alle bilete var tatt og me var klare for middagen kom pastoren bort og spurde om ikkje misjonæren ville sei nokre ord under maten?? "Berre litt, altså, sånn 5 - 10 minutt". At eg enno ikkje har lært at det vert sånn! Mine reisevener frå kyrkja prøvde å hjelpe: "Du berre seier så glad du er for å være her og Gud velsigne dykk alle, eit par gonger, så går du ned og set deg...". Hmm... Over 500 bryllupsgjester, høg scene og min kvardagsthai? Ingen god kombinasjon.

Signe vart redninga. Etter at eg hadde sagt, som tilrådd; "Så fantastisk å vera her, fin natur, hyggjeleg menneske etc, etc, og "Gud velsigne brudepar og alle" kom Signe opp, og me song "Herren velsigne deg" til brudeparet. Vårt lille eksotiske norsk-innslag i eit Hmnong bryllup. Takk og lov for søte Signe!!!!

Dagen etter vart det litt sightseeing og så nattoget heim att til Bangkok. No drøymer me om kyrkjelydstur til fjellene!

Barnas dag - òg i kyrkja!

2010-01-28T14:04:00.009+07:00

Me har hatt barnegudsteneste i kyrkja vår!! Ein gudsteneste for barn, av barn og med barn. Det var litt lobbying for å få evangelisten vår med på tanken om at barna faktisk kan bidra med meir enn berre ein liten sang før preika.
I veka før hadde me planleggingsmøte heime hjå oss med innlagt badebasseng-pause. Ungane var skikkelig flinke!! Me hadde preike-verkstad, øvde på song, skreiv bøner og laga papp-brød og papp-fiskar. For tema var sjølvsagt guten som kom til Jesus med 5 brød og 2 fiskar og fekk sjå Jesus mette over 5ooo menneske. Kollega Mildred (Heggernes) hadde sendt meg gode tips og råd som var til stor hjelp, tusen takk!

Det var spente (og litt nervøse) ungar som gjekk inn i prosesjonen. Dei tok oppgåvene sine seriøst, og sjølv om det til tider var reine pressekorpset framme for å knipse bilete, gjekk det meste som planlagt.
Eg var ekstra stolt over Signe. Ho kan ikkje lese thai og kunne derfor ikkje bruke jukselapp slik me andre gjorde. Utruleg kva ho klarte å hugse!! Jenny vart litt for nervøs då ho skulle fram til mikrofonen og måtte få litt hjelp av mamma, men så var ho òg den aller yngste.

Etter gudsteneste kom evangelisten bort og sa at no hadde me starta ein god tradisjon som kyrkja ville halda på kvart år. Også lurte han på om eg ville ta ansvaret for barneleiren i sommar? Eg kunne tenke litt på det, altså. Ehh... Kor mykje skal eigentleg misjonærar gjera som dei ikkje kan????

Minstemann har blitt stor

2010-01-17T11:33:00.009+07:00

Gabriel har blitt 2 år - og babytida er for lengst over. Han har fått stor seng å sove i, og sykler snart på to hjul.

Sjølve dagen vart feira med grilling i Hua Hin, medan barneselskapet måtte vente til ferien var over. No i veka kom 10 små 1-2-3-åringar til bursdagsfest.

Gabriel hadde lært pakkeopning i jula og syntes det var kjekt med enno ein runde pakkar. Brann- politi- og sykebil med sirener vart opna opp fyrst og skapte liv i stova. Tusen takk, Chalom og Thanan! Bilete over er frå sjølve Dagen med pakkar og frokost på senga.

Under finn de små glimt frå feiringa, og heilt nederst ein filmsnutt av 2- åringen vår på sykkel (ganske så fryktlaus):

Godt nytt år - og takk for det gamle

2010-01-04T14:52:00.011+07:00

- og plutselig var det nytt år!

Me feira inngangen til 2010 i Hua Hin. "Halve" Bangkok var reist til sjøen, så rusleturar i sentrum frista lite. Me var saman med gode vener og hadde fine dagar på stranda og ved bassengkanten. Godt nytt år, alle saman!

Julafta vart svært hyggjeleg feira saman med familien Johannessen og Home of Praise-voluntørane May Liss og Iselin. Med lånt bord fekk me plass til alle 12 rundt julemiddag med pinnekjøtt og ribbe. Det lukta skikkelig norsk jul!!! Heller ingen problem med juletregang når me var så mange!

Pakkeopninga vart som vanleg eit fantastisk kaos. Alt skulle prøvast så snart det var pakka opp, og etter eit par pakkar sa Gabriel rett og slett "NEI!", no ville han ikkje opne meir! Han hadde det fint allereie med eit lite tog, fjernstyrt bil og pysj. Jentene var jo meir rutinerte og jubla lukkeleg for kvar pakke.

Dag fekk kveldens største pakke, av kona Solveig.

Utpå kvelden fekk me besøk av nissejenta. Ho kjem kvar jul, men stakkars Signe er utE kvart år - og får aldri truffet henne...

1.juledag var me på julebesøk hjå familien Heggset. Veldig, veldig kjekt! Kalkun, heimelaga sjokoladepudding og pepperkakehus. 6 jenter og Gabriel - mykje liv og latter!

2.juledag inviterte me kollegar til norsk julemat. Pinnekjøt var visst ikkje så aller verst, og toro kålrabistappe vart ein stor hit!

No er det kvardag att, og om ikkje lenge skal juletreet pakkast saman att. Neste desember finn me det att i boden, like stort og grønt.

Dette er ein av desse laaaaaange blogginnlegga

2009-12-24T08:28:00.012+07:00

Det er tidleg julafta morgon, og mange timar til ein ringer jula inn i Noreg. Her i Bangkok har me hatt ein travel desember. Me har hatt julefeiringar i kyrkja kvar helg, og i vekene har me sprunge på diverse konsertar og show på skulane til ungane.

Så, me er godt "julefeira" allereie!

4.desember fekk me ei gruppe ungdomar på besøk. Dei var på caroling (syng julesongar) og me tok imot dei, heller trøtte, rundt midnatt. Mykje liv og røre. Gabriel vakna sjølvsagt og sat med store auge og såg på alle som åt mat og snop midt på natta.

Helga etter var det felles julegudsteneste for alle lutherske kyrkjelydane i Bangkok. Den store kyrkja til presteseminaret var stappfull! Det var julesang, julespel og juleevangeliet. Det eksotiske innslaget var thai-dansen etterpå (som de ser var det to linselus som sat bak scenen). "Give Thanks" var tema for årets julefeiring, og dåpen som kom litt utanfor programmet var ei fin påminning om nådens gave.

Gudstenesta vart avslutta med norske, finske og asiatiske misjonærane i Luciatog. Søtare Lucia'ar har vel knapt vore sett på dei kantar før...

Helga etterpå var det endeleg vår tur til å gå caroling. Fredag kveld reiste me jentene inn til byen. Etter å ha sunge, bedt og velsigna 9 heimar enda me opp heime hjå oss klokka 2 på natta. Då var alle klare for mat! Plutseleg hadde me 2 damer sovane på sofaen, ei bestemor i stolen og 3 ungdomar på golvet. Det er slitsomt å ha det gøy!

Innimellom her har Jenny hatt juleshow påskulen, der klassen hennar var Norway.

Og me har hatt norsk kveld med grøt-med-mandel og 3 nøtter til Askepott.

Sjølvsagt må me heller ikkje gløyme Den store Julefesten på Home of Praise. Eit par dagar før var Arne og presten å handla julegåver til 300 ungar, alt frå babyar til ungdomar. Og borna kom, saman med foreldre eller besteforeldre. Det var julesong, dans, gitar og fiolin. Like stor suksess som i fjor og åra før der. Ingen i slummen bør vera i tvil om at det har vore jul!

Søndag 20. var julefeiring i kyrkja. Folk strøymde på og festen varte og rakk. Me reiste heim då Gabriel kom og bad om å få sove... I Thailand er juledagane vanlege arbeidsdagar, så for våre vener i kyrkja vart julefeiringa avslutta denne dagen.

Hjå oss kom Maria, Josef og Jesusbarnet på plass i julekrybba i går. Me er no klare for høgtida!

The sunny side of life

2009-12-03T12:30:00.005+07:00

Etter fleire år som utlending i Bangkok er eg overraskande lite kjend med expat-miljøet her i byen. Thailand er visstnok kåra til det 3.beste landet for fastbuande utlendingar (etter Canada og Australia) og i særleg i hovudstaden er utlendingane mange. Ungane går på internasjonal skule og konene (det er jo slik at mennene er dei som jobber) følger med. Gjennom skulen til jentene har eg truffet mange av desse mammaene, og eg må med skam innrømme at mine tankar om at expat-koner berre er opptatt av klær, manikyr og champagne er langt, langt frå sanninga. Fordomar kjem av uvitskap, og takka være flotte nabodamer og klassemammaer har

eg fått korrigert mine.

Veldig mange er engasjert i frivillig arbeid og bruker sine kontakter til god hjelp for fattige familiar. For ei tid tilbake vart eg invitert til ein veldedighets-lunsj i regi av Hong Kong damene. Det sat litt langt inne å bestemme meg for å gå, men så var eg jo litt nysgjerrig òg...

Fleire hundre damer samla ein fredagsformiddag i ein flott ballsal til god mat og ok musikk.

Formålet med lunsjen var å samle inn penger til å byggje ein skule i nord-Thailand, og me hadde fått klar medling om å ta med mykje lommepenger! Ved fyrste augnekast kunne det sjå ut som ein norsk julemesse, men eg såg snart at her var det ikkje mykje heimelaga julepynt å finne, nei! Det gjekk stort sett i diamantar, gullsmykker og spa-produkter. Dessverre ikkje heilt innanfor ein misjonærs budsjett, sjølv om det gjekk til ei god sak...

Nokon må likevel ha handla for innsamlingsresultatet vart langt over forventa (dei hadde håpa på ca 70 000 nkr), så no vert det både barnehage og skule i landsbyen på grensa til Burma.

Slett ikkje verst!

Sjelesorgsenteret

2009-11-11T13:08:00.009+07:00

Det er nå snart 3 år siden sjelesorgsenteret startet i Laksi menighet. Wandee er prosjektleder og ildsjelen bak prosjektet. Wandee er kjent for mange hjemme i Norge, hun bodde blant annet to år i Stavanger da hun tok mastergraden sin på Misjonshøyskolen. (Illustrasjonsfoto)

”Jeg ser at vi trenger et sted der mennesker kan få snakke om sine problemer, og få hjelp til å finne egne løsninger" sier hun. ”Det er mange, mange som strever for å finne sin plass i familien, i jobbsituasjon eller i samfunnet generelt. Vi ser ensomme mennesker (selv i millionbyen Bangkok!) som savner en tilhørighet og altfor mange oppløste familier. Vi ønsker å gi omsorg for hele mennesket”.

Siden i fjor har det vært jobbet med å finne andre lokaler til senteret utenfor Laksi kirke. Sjelesorgsentert ønsket å tydeliggjøre at de nå er en del av hovedkirkens diakonale arbeid. Å gi sjelesorg og rådgivning er også en diakonal handling, på lik linje med materiell bistand.

I sist uke flyttet de inn i nye lokaler sentralt i Bangkok, i samme bygg som hovedadministrasjonen til den Evangeliske Lutherske kirken i Thailand (ELCT). Det har vært mange frivillige involvert i oppussing, rommet senteret skulle inn i var ikke akkurat koselig. Men, nå har det blitt såååååå fint! Store solsikker på veggen, god og myk sofagruppe med puter i pastellfarger. Stearinlys og mosaikkbilder...

Da NMS-representanten dagen før åpningen spurte hva Wandee ønsket seg, med tanke på ”velkomstgave” til senteret, svarte hun: ”Sjelesorgsentert trenger styrke (gamlang)”. Hmm, hva gir en da? Vi endte opp med en kurv ginseng styrkedrikk samt et oppriktig løfte om forbønn for Wandee og arbeidet fremover.

Kan nokon stoppe tida?

2009-10-23T09:56:00.011+07:00

Dagane fyk avgarde! Sjølvsagt når me har mest å dela på bloggen skjer det så mykje at det me har aller minst tid til er nye blogg-innlegg...

Oktober er på veg ut, forsvunne i regn, regn, regn, lyn, torden + host og snørr.

Thai-skuleåret er no halvvegs, og skulane har ein månad fri før oppstart på siste semester. Så no er det høgsesong for seminarer, leirar og diverse andre arrangement.

Sjølv har eg vore på ei vekes seminar om Evangelisering in Thai kontekst, eit undervisningsopplegg for nye misjonærar. Av Dr Nantachai og kona Dr Ubolwan lærte eg ein masse om thai kultur, buddhisme og alle klassiske kulturtabbar me alle gjer - men som bør unngås. Etter 6 år her i landet var det mykje eg allereie hadde lært gjennom "learing by doing", men likefullt var det interessant å få litt teori knytta opp mot erfaringane.

Helga etter var det tid for vår årlege kyrkjeleir. Det er lite thaiane er meir glade i enn å reise på tur (bay thiew). Og då køyrer ein ikkje frå A til B, men stopper på alle moglege rasteplasser og tar alle avstikkarar som er å finne. Køyreturen som me (Arne) normalt ville gjort unna på 2 -3 timar tar ofte minst det dobbelte når me reiser saman med våre kristne thai-søsken. Det kan vera ei utfordring med 3 små i baksetet... Vel framme hadde me opptelling: Over 60 stk var med, dei aller fleste ungdomar! Veldig bra og halleluja for vekst i kyrkja!

Særleg Signe hadde gledd seg til leiren, og fekk mange nye vener blant ungdomane. Eg hadde ansvar for barneopplegget, der våre 3 utgjorde 50% av barneflokken....

Når ein reiser på tur har ein det moro (sanuk). Som Dr Nantachai så grundig hadde fortalt på seminaret: "Evangelisering, sosialt felleskap, gudsteneste, kva som helst; noko innslag av leik og moro bør det vera". Leir er jo pr def. leik og moro, så det er klart - alle storkoste seg! I vår familie er det Arne og småjentene som redder oss i selskapsleikene. Dei synes ballong-med-vatn-kasting er gøy og hiv seg utpå i diverse konkurransar.

I kyrkja vår har det økonomisk sett vore eit vanskeleg år, og dei nyttar eitkvart høve til å finne kreative måtar å auke inntektene. På leiren vart det arrangert marknad. Signe selde leiker og snop, og Arne steikte vafler. Stas! Gevinsten var ikkje stor, ca 160 kr, men sanuk var det iallefall!

Kos dykk med bileta frå leiren, og hugs gjerne kyrkja vår i bøn!

Hotell Home of Praise

2009-10-13T20:08:00.003+07:00

Lovsangshjemmet(HoP) har fungert som et 5-stjernes hotell i fire dager nå.

Vi må noen månader tilbake for å forklarer dette. Jeg fikk for en tid siden en henvendelse fra en folkehøgskole som ville besøke HoP, de kunne også være behjelpelig med noe praktisk hjelp på HoP. Linjen heter ”Global Extreme” så jeg tenkte: Her må vi lage et litt ekstremt opplegg for dagene deres i Bangkok, med bla. overnatting på HoP (dvs. midt i slummen).

De bodde på HoP fra torsdag til søndag, så det ble tid til både rydding,vasking og maling på HoP og i Immanuel kirken. Den viktigste delen av oppholdet var å bli kjent med ungdommene fra HoP, og hverdagen deres i slummen. Thaiungdommene stilte sporty opp og tok virkelig ansvar! Lørdag ettermiddag og kveld hadde de hele ansvaret for gruppen; de viste nordmennene rundt i nærområde til HoP og tok de med på en busstur i Bangkok. Jeg ble skikkelig stolt over ungdommene våre! De taklet språkbarrierer, kulturelle forskjeller og rik-fattig-utfordringer på en imponerende måte.

Studentene fra Hordaland fikk også møte utfordringer; Jeg hørte ingen klaging på tross av 15 mann på rommet, bare èn dusj med kaldt vann, tette do, tre cm tykk madrass på gulvet og bare thaimat til frokost, lunch og middag.

Ekstrem-oppholdet deres toppet seg nok når de lørdag kveld fikk være med på slangejakt rundt husveggene til HoP! Fangsten ble en pytonslange på fire meter! Det var mange engasjerte fotografer innimellom engstelige hyl. Tror nok jentene var glade for å ligge i andre etg. den natten...

Det var nye erfaringer for meg også; Jeg overnatta også på Home of Praise disse dagene, som en ekstra sikkerhet. Jeg har vært i slummen på kvelden tidligere, men aldri overnattet der før. Etter kl. 23 var det stille, merkelig å oppleve slummen så stille, uten barnerop og lek, ingen lastebiler som kommer og går, ingen rusa mennesker på benken eller høylytt krangling i gata. Det virket nesten fredelig, men samtidig vet jeg at det like i nærheten sov tusenvis av barn på et steingulv. Det er om natten ungene får alle myggbittene eller rottebitt, det er da de er sammen med sin voldelige far eller mor.

Det er mye som gjemmes i stillheten i slummen.

Jeg håper studentene fikk mange opplevelser og inntrykk de kan ta med seg videre i livet.

40 år i Thailand

2009-09-21T14:08:00.006+07:00

40 år i Thailand - ja, ikkje me altså (me har nett starta på vårt 7.år i smilets land), men the Evangelical Fellowship of Thailand, EFT, feirar 40 i år. Som NMS-misjonærar i Thailand er me medlemmer av EFT.

EFT styrer mellom anna 800 misjonærvisum gitt av religionsdepartementet, og av desse har misjonærane i kyrkja vår ei kvote på 28. I høve 40-års markeringa var det bede inn til stor fest; Ei 2 timar lang gudsteneste med påfølgande middag. Helsingane var overraskande korte (yeah!), men talelista var til gjengjeld lang... Pinsevener, adventistar, babtistar, katolikkar etc ville gratulera. Bibelmetaforane var mange: EFT 40 år i Thailand - Moses og isralittane vandra 40 år i ørkenen, Gud gav manna og honning osb, osb.

Lutherske misjonen var representert av Dag (sjefen vår) og meg frå NMS og Naomi frå ELCHK, Hong Kong. Det var litt stusselig med bare 3 stk rundt bordet, så me slo oss like godt saman med bordet til biskopen vår og resten frå vår lutherske kyrkje. Som de ser på bilete var me svært så smilande den kvelden! Eg smilte ikkje fullt så mykje då dei frityrsteikte fiskemagane vart servert, men det kom seg mykje då endeleg pekinganda kom på bordet. Kinamat er i grunnen godt, sjølvsagt ikkje på høgde med thai-mat, men likevel...

Ein fin kveld og ein verdig jubilant. Gratulerer med 40 år EFT!

Ein søndag i Bangkok

2009-09-11T17:53:00.005+07:00

Gudstenesta på søndagar startar med bibeltime, og avsluttar med bibelquiz. Innimellom har me hatt lovsong, bøn, vitnesbyrd, forbøn, preike, salmesang og kollekt. Me er ofte både trøytte og svette når det etter 3 timar er klart for lunsj. Trøytte etter å forstå bibel-thai og svette etter springing og hysjing på 3 små. Lunsjen som vert servert etterpå er som regel god, og me deler eit koseleg måltid med kyrkjelyden, sitjande på matter på golvet (og Gabriel springande mellom ristallerkane).

Dessverre hender det at maten ikkje alltid er like tilpassa norske magar. Sist søndag var det nuddelsuppe med rikeleg jerninnhald: Blodklumpane flaut store som kjøtboller rundt på tallerken, og det frista lite...

Signe og mamma'n tok då like godt kyrkjekaffien på Swennsens isbar, og samtalen rundt isen var omtrent som så:

Signe: "Når jeg blir voksen vil jeg jobbe på Swennsens, mamma."

Mamma: "Å, det konne eg òg tenkt meg! Det e sikkert kjekt. Jobba med så møje gode is."

Signe: "Mamma, du har jo hatt din sjans!"

Mamma: "Hæ?"

Signe: "Du har jo hatt din sjans. Du e jo voksen nå. Du sko ha tenkt på det før du tok NMS."

Mamma: "Ehh, ja, eg sko vel kanskje det..."

Så, eg får vel halda meg til NMS, og satsa på at om nokre år får eg kanskje god rabatt på Swennsens is - av Signe.

Det vanskelege valet...

2009-09-06T18:11:00.004+07:00

Ja, så var det altså gjort! Fredag var siste dag for å avgje røyster ved dette årets stortingsval. 4 av oss misjonærane i Bangkok gjorde det med stil og hadde ein betre lunsj krydra med politikk, før me tusla inn på ambassaden for å gjera vår borgarplikt. I døra traff me ein reportar frå nettavisa, og me stilte sjølvsagt (!) opp for pressen på ein dag som denne.

Resultatet av det møtet kan de lesa om de trykker her. Legg særleg merke til overskrifta: "Har de avgjort valget?"

Godt val!

Borte bra, men heime best

2009-08-24T15:12:00.007+07:00

Det er ei veke sidan me landa i Bangkok, etter mest 2 månandar i Noreg. Det har på alle måtar vore ein god, god, god sommar. Været har vore upåklageleg, me har fått tid med gamle vener, og varme, gode band til besteforeldre, tanter, onklar og søskenbarn er knytt og forsterka på ny. I tillegg har norsk mat vore ein hit; Fiskegrateng, lapskaus og fiskeboller gjekk ned på høgkant hjå alle fem.

Då me kom ut av flyet på Suvarnaphumi flyplass "snuste" Signe opp i lufta og sa; "Ååh, kjenn så godt det lukter!". For henne er den varme, klamme lufta lukta av heime... Noreg er veldig bra, men Thailand er likevel best!

Jentene ynskte seg sticky rice og kylling til middag, så då var det bare ut i gata og handle! Sjølvsagt etter at alle hadde vore ein laaaaang tur i bassenget.

I går fekk me besøk av vener som ville høyre korleis det var i Noreg og invitere oss på skikkeleg thaimat + sjå kor tjukke me var blitt etter all den norske maten (!). Som bilete syner så åt me godt!

Men før det hadde me ein god søndag formiddag i kyrkja. Kjekt å sjå alle att, sjølv om det virka som om det fyrst og fremst var ungane alle hadde sakna...

Skule og jobb er i gang att - det er kvardag, og godt er det!

Takk for i sommar!

Avskjed

2009-06-24T17:20:00.005+07:00

Det er sommar og i år er det gjensyn med Noreg og famile og vener der. 2 år sidan sist, så ungane er veldig spente på kva opplevingar som ventar.

Juni har òg vorte ei tid for avskjed. For 3.år på rad har me sett nære kollegar og vener pakke saman og førebu heimreise. I år er det våre finske misjonærkollegar og nabo, familien Laulainen, som flytter heim til Lahti. Amanda har vore Signe si gode venninne og dagleg gjest heime hjå oss, og det var hardt for både store og små at ho og dei andre no reiser så langt vekk frå oss i Fantasia.

Dagen før me måtte ta avskjed hadde ville jentene ta masse bilete, så då gjorde me det! Gabriel var linselus og hang med.

Finland og Noreg er jo ikkje så langt unna, så me vonar på gjensyn om ikkje lenge, kanskje allereie neste år. Men, for Signe 6 år er neste sommar så uendeleg lenge til...

Endeleg 4 år!

2009-06-10T22:42:00.012+07:00

Endeleg var det "Happy Birthday" for Jenny og ho kunne få feira bursdag!

4 år er ein fin ting å feira, syntes både Jenny og me vaksne. Så, me starta like godt feiringa allereie i sist veke.

18 ungar samla på Gymboree til leik og moro, mat og kake.

Bursdagsbarnet sjølv stilte i ny rosa prinsessekjole og strålte gjennom heile feiringa. Dessverre var prinsessa lite villig til å stille opp til fotografering.

Til høgre ser de vårt beste forsøk på eit gruppefoto.

Sjølve Dagen i dag starta grytidleg med sang, lys, pakkar og coco-crunch på senga til jubilanten. Lillebror ordna villig med frokost medan Jenny streva litt med å vakne.

Etter frokostbesøk med enno meir bursdagssang (og kake!) kunne Jenny 4 år ta plass i skulebussen. Med i sekken hadde ho bøker som nett var pakka opp, og som sjølvsagt måtte synast fram for læraren. Men, aller gjevast var nok CD-spelaren. "No kan eg spela musikk på rommet mitt heilt sjøl".

Takk til alle de som har sendt gratulasjonar via telefon, sms og mail. Dei har, kvar og ein, gleda bursdagsbarnet stort!

Regntid i Bangkok

2009-06-02T20:33:00.002+07:00

Det regnet i Khlong Tøy slummen i dag.

LO-misjonær

2009-05-31T14:18:00.006+07:00

LO er for tida "i vinden" i kyrkja vår, ELCT. Ikkje Landsorganisasjonen og fagforeiningar altså, men leiarutvikling og organisasjonsbygging. Eg er LO-misjonær og jobber med den 3. B'en til NMS (Budskap, Bistand og Bygging). I desse dagar arbeider me for fullt for å få ferdig ein aktivitetsplan for dei neste to åra. Fokus vert på lokal-kyrkjene, lekfolk og ungdom. Torsdag fekk eg presentera planen for medarbeidarane i ELCT og responsen var mykje større enn forventa. Eg vart rett og slett litt overraska over alle kommentarane og spørsmåla. Så, no gjeld det å smi mens jernet er varmt, og halda kontakten med kyrkjelydane framover.

Bileta her er henta frå seminaret LO-misjonærane (Tore Heggernes og eg) hadde for diakoniavdelingen for eit par veker sidan. Temaet der var rapportering; Kva, kvifor, korleis. Veldig kjekt. Men etterarbeidet etter slike seminar er ikkje så gøy... Mange rapportar som skal lesast og rettast. For den som måtte lure: Ja, thai er vanskeleg! Og særleg når deltakarane er så ivrige at dei leverer side etter side med tettskrive presentasjon av prosjektet sitt. Som bileta syner jobba dei hardt med gruppeoppgåvene.

Snart er me klare for lang ferie heime på Vestlandet, men til hausten ser eg fram til masse spanande arbeid! Ja til LO!!

"My dad ate all the chips", by super Star Jenny

2009-05-25T14:50:00.003+07:00

Jenny (3) kom heim frå skulen i dag med denne rapporten frå helga:

Som de ser er illustrasjonen svært detaljert og i tråd med teksten.

Tiger-reka vår

2009-05-21T20:22:00.005+07:00

Signe er glad i vatn. Ho sym butterfly, crawl, bryst, rygg og andre ting som me foreldre ikkje får til.

I januar fekk ho plass på skulelaget, TigerPrawns, og øver no 2 dagar i veka. Signe vil helst slutte med symjing og byrje på turn i staden. Men, sidan turnlaget har laaaaange ventelister vert det rekene ei stund til framover.

I går var det svømmestevne for alle 1.klassingane på skulen. Det var litt for mykje konkurranse syntes Signe sin mamma, men Signe sjølv storkoste seg! Ho fekk verkeleg synt at øving gjer meister, og symde frå dei fleste. Bra jobba, Signe!

Sommerskule

2009-05-15T09:14:00.010+07:00

På måndag opnar skulane att, den to månadar lange sommarferien er over og eit nytt skuleår tar til. Butikkane er fulle av uniformar, sko, skulesekkar og tilbod som skal friste elevar og foreldre før klasserommet inntas.

No er ikkje sommarferien berre ferie. Dei aller fleste ungane, iallefall her i Bangkok, har vore på sommarskule eller leir (eller rett og slett tatt ekstratimar dersom dei strauk i faget før års slutt).

Mange born som til dagleg bur hjå besteforeldra på landsbygda, får lov å besøkje mamma og pappa i Bangkok nokre dagar i ferien. Det er elles i året ikkje ofte det skjer.

I ELCT har omtrent alle kyrkjelydane arrangert ein eller annan form for barneleir eller ekstra aktivitet for born no i sommar.

Immanuel kyrkje har hatt sommaråpent på Lovsangshjemmet, med utvida tilbod på dagtid. Mellom 35 -40 ungar har vore innom 3 dagar i veka. Sommarvarme (37 ++) til tross, ungane koste seg. Det gjorde forsåvidt ein ganske så svett Arne òg.

I eit nystarta evangeliseringsprosjekt midt i Bangkok (les meir om dette her) hadde evangelist Elle barneleir for ungane i nabolaget. Eg stakk innom ein dag og hadde engelskundervisning. Ca 15 ungar som gjerne ville læra "fahrang-språk", men som enno ikkje kunne anna enn thai bokstavar. Så, me laga vafler og serverte nysteikte hjerter til biskopen og andre i kyrkja. Det var gøy det òg!

Bangkok-trafikken

2009-05-08T11:38:00.008+07:00

Etter 6 år med bilkøyring i Bangkok hadde eg i går mitt fyrste krasj. På veg til jobb og morgonmøte med kollega Tore, med nyinnkjøpt kaffe mocca i bilen, svingte eg inn i gata til kontoret. Det vil seie; Eg prøvde å svinge, men fekk brått ein heil motorsykkel m/sjåfør inn i bakskjermen.

Ei svært lite hyggjeleg oppleving, men heldigvis gjekk det betre enn det såg ut til der og då i gata. Etter at stakkaren hadde fått blodet tørka opp, diverse flenger sydd og brukne bein retta, kunne alle vera einige om at det kunne gått så mykje, mykje verre. Hjelm er stort sett berre til pynt for sjåførane, og lite til nytte når uhellet er ute. Eg var ganske så skjelven resten av dagen, så etter møte med forsikringsselskapet, forklaring på politistasjonen og sjukehusvisitt til den skadde var det godt å kome heim att (i taxi!).

Eg har lært at:
- aldri gå nokon stad utan mobiltelefon
- ikkje flytt bilen vekk frå krasjplassen før politiet seier det
- skader ser ofte verre ut enn dei er
- eg hugsar ingenting av alle førstehjelpstimane på skulen
- motorsykkel-taxiar er proffe på uhell - og veldig, veldig hjelpsame
- omtrent ingen på motorsykkel har skadeforsikring, så eit uhell vert fort dyrt for alle som er innblanda.

Ca 30 000 menneske døyr i Bangkok-trafikken kvart år, dvs ca 10 stk kvar dag. Eg er vanvittig glad for at han som møtte bilen min i går ikkje enda opp i den statistikken.

Sommar, sol og strand

2009-04-24T07:22:00.005+07:00

Me har altså hatt nokre dagars påske-/sommar-/nyttårsferie (som vart til ei veke grunna unntakstilstanden).

Berre for å syne "det gode liv" til alle de der heime som går og frys; Her er bilete frå sommar, sol og strand i Hua Hin:

Sommar!

2009-04-13T14:29:00.003+07:00

Det er Songkran (thai nyttår), sol og unntakstilstand i Thailand...

Me er langt unna uroen i Bangkok sentrum og feirer sommaren i Hua Hin. Som de kan sjå av bilete er me alle 5 korrekt antrukket i sommar-uniformen.

GOD PÅSKE!

2009-04-12T09:04:00.004+07:00

Mukdahan har dei siste åra vorte ein kjent by i Thailand blant misjonsvener i Noreg. I samband med generalforsamlinga i ELCT (Evangelical Lutheran Church in Thailand) vart eit praktbygg av ei kyrkje vigsla med stor høgtid.

Så, med bileta frå opninga av Mukdahan kyrkje ynskjer me alle ei GOD PÅSKE!

Matt 28,1–8 1 Då sabbaten var til ende og det tok til å lysna første dagen i veka, kom Maria Magdalena og den andre Maria for å sjå til grava. 2 Då kom det brått eit kraftig jordskjelv, for ein Herrens engel steig ned frå himmelen, gjekk fram til grava, rulla steinen ifrå og sette seg på han. 3 Han var som eit lyn å sjå til, og kleda hans var kvite som snø. 4 Vaktmennene skalv av redsle for han og vart liggjande som døde. 5 Men engelen tala til kvinnene og sa: «Ver ikkje redde! Eg veit at de leitar etter Jesus, han som vart krossfest. 6 Han er ikkje her; han er stått opp, som han sa. Kom og sjå staden der han låg! 7 Skund dykk av stad og sei til disiplane hans: 'Han er stått opp frå dei døde, og no går han føre dykk til Galilea; der skal de få sjå han.' – No har eg sagt det til dykk.» 8 Då skunda dei seg bort frå grava, redde, men jublande glade; og dei sprang av stad for å fortelja det til disiplane.

Unity in diversity - Enhet i mangfoldet

2009-03-22T20:08:00.010+07:00

Sist helg var det samling for alle misjonærane i den Lutherske misjonen i Thailand (LMT), og overskrifta var tema for helga. Me er misjonærar frå 6 land, spreidd i ulike kyrkjelydar frå Bangkok og nordover, så det er ikkje akkurat for ofte me samlast. Det var sett av 2 dagar til samtale, gjennomgang av 2008, og masse tid til berre å vera saman.

"LMT-barna", nærare 30 stk, reiste til Safari World og såg på sjiraffar og løver, medan me vaksne las rapportar og drakk kaffe. Perfekt! Alle koste seg, og ungane var passe utslitt til kvelden. Noko som passa bra sidan dei måtte tidleg i seng, me foreldre skulle nemleg på middagscruise nedover Chao Praya-elva. Nydeleg mat, hyggjelege finske kollegar og fantastisk utsikt over elva som renn gjennom Bangkok. Flotte bilete, eller? (litt stolt over mine små foto-eksperiment...).

Søndag var det engelsk gudsteneste i Christ Church der fleire av ungane fekk ringa i klokkeneog lunsj ved bassenget heime hjå Solveig og Dag. Vår japanske kollega, Naoki, reiser heim til Japan no etter 7 år i Thailand. Behovet for prestar er stort i den japanske kyrkja, og dei har difor kalla han heim til ein kyrkjelyd i Osaka. Etter lunsjen vart det avskjedstale og bøn for ein kjær kollega. Me var naboar og språkstudentar saman med Naoki og kona Hiroko den fyrste tida vår i Thailand. Etter det har me jobba saman i LMT i fleire år. Det er veldig vemodig og trist at dei no reiser, og det har gått opp for oss at me snart er for misjonær-veteranar å rekne...

Så, i veka var det tid for vår siste jentekveld på byen saman med Hiroko. Ho er ein flott kunstnar, og har hatt fleire utstillingar både her i Thailand og i Japan. Arbeidet hennar har verkeleg vore til velsignelse og glede for mange. Sjekk gjerne heimesida hennar her.

På tur med sjefen

2009-03-17T09:53:00.008+07:00

For ei veke sidan reiste eg på tur, heilt aleine uten Gabriel, til Nord-Thailand. Me skulle møte kyrkjeleiinga i Laos Evangeliske Kyrkje. Sjefen vår, Dag, er attende i jobb og like energisk som før, så me fekk jobba oss gjennom ein masse tema i løpet av reisa.

Alltid spanande å møte NMS sin samarbeidspartner i Laos. Å arbeide i eit kommunistisk land har sine klare utfordringar. Laos er eit av dei landa med mest utbreidd kristenforfølging, og altfor mange i kyrkja har erfaring frå harde møter med politi og fengselsopphald.

Me vart henta på flyplassen og kjørt til grensebyen Nong Khai, ca 1/2 times køyring frå hovudstaden i Laos. Det var eit varmt gjensyn mellom Dag og presten. Både kyrkjepresidenten og prosjektleiaren hadde konene med seg, dei var på handling. "Det er jo så billig i Thailand!" Har aldri tenkt på at laoterane har "svenske-handel" i Thailand...!

Andre ting som satte sitt preg på dagen:
- Telefon frå Arne om ei alvorleg (dengue feber) sjuk lita jente på Lovsangshjemmet
- Ødelagte flybremser
- Melkespreng og stoooooort sakn etter Gabriel-vennen
- Mykje venting på flyplassen
- Oppgradering til business-seter på flyet heim
- Flytur midt på natta med stor fart og nervøse passasjerar: Vil bremsene halde ved landing?

Om ei veke er det ut på ny reise, til Mukdahan og opning av ny kyrkje. Det vert stas!

Heftig festing i helga

2009-03-08T19:27:00.014+07:00

Jenta vår Signe har hatt bursdag. 6 år er absolutt verd ei markering, og det har me hatt - til gangs!

Fredag var NMS-folket invitert til kake og kaffi. Det vart nesten voksenselskap, for det er ikkje mange misjonærbarn i Bangkok for tida. På bilete til venstre ser de Signe saman med Chalom, som var ein av VIP-gjestene.

I går var den store bursdagsfesten. Heile klassen var invitert + litt andre vener. Når ein inviterer til fest i Thailand er det umogleg å veta kor mange som kjem, ein må bare ta utgangspunkt i at det alltid kjem fleire enn kva ein trur (og som strengt tatt er invitert). Det var fest, latter, høg musikk og mat i 4 timar. Og rydding og vasking for foreldra i minst like mange timar etterpå...

Etter ynskje frå Signe hadde Arne hadde laga pinata til festen. Dessverre var det ein veldig solid pinata, som iallefall ikkje bursdagsgjestene fekk slått hol på. Då heller ikkje ei slagkraftig mamma-gjest fekk til så mykje som eit lite merke i papp'en, måtte kniven fram. Så veit me det til neste år; ca 15 lag mindre avispapir er meir enn nok!

Masse snop gjorde at både Signe og Jenny levde på sukker-kick til langt utpå kvelden... Bilete under syner kloven Satino saman med bursdagsbarnet og mange av gjestene. Sidan det var komplett umogleg å få samla alle, stadig nokon som fresa rundt etter mat og snop, vart dette bilete det beste me fekk til.
Òg i kyrkja vart bursdagen markert. Sang og bøn for jenta vår under kunngjøringane + blåse ut lys på kaka.

No, seint søndag kveld, er bursdagsbarnet vel i seng og me foreldre skal ha ein bit kake og slenge beina på bordet. Det har me verkeleg fortent!

Filmpremiere til sommaren!

2009-03-02T23:19:00.008+07:00

Me har ein heilt ekte proff film-lagar/fotograf blant kollegane våre dette året. Mads frå Trøndelag er svært opptatt i desse dagar: Alle misjonærane vil ha infofilm om sin arbeidsstad, og helst ferdig redigert til sommaren. For då skal me til Noreg og besøkje Thailandvener!

No etter jul har Mads vore nede i slummen og filma på Lovsangshjemmet. Arbeidet der er ein del av prosjektet "Barn og utdanning i Thailand", som me veit mange av dykk støtter.
Så, kjære vener i Bergen, Osterøy og Forsand: I sommar vert det filmpremiere! Gled dykk!

Vinterferie

2009-02-25T14:31:00.008+07:00

Sist veke var det "midterm break" på skulane til jentene, og i god norsk tradisjon kallar me denne friveka i februar for - vinterferie! Og i vinterferien skal ein jo leike i snøen, sjølv om ein bur i Bangkok med 30+ grader. Like utanfor Bangkok ligg parken med det velklingande namnet "Dream World". Sånne parkar står normalt ikkje øverst på lista vår ein fridag, men no hadde me lova Signe lenge at ho skulle få ein tur dit. For i Dream World har dei nemleg "Snow Town". Signe og Jenny skulle leike i snøen for fyrste gong i sitt liv! Diverse vintereffekter (vottar, skjerf, lue) var innkjøpt - sjølvsagt rosa - og spenninga var stor i bilen på veg utover.

Vel inne på omkledningsrommet, før "frysedørene" vart opna, nekta Jenny å ta på genser og lue, det er så vaaaaarmt.... Mamma prøvde å vera tålmodig, men korleis forklara ein 3-åring kor kaldt eigentleg 4 grader er, når me her i juletider frøys med rundt 22?
Vel inne kom både genser og vottar raskt på, og Signe forsvann innover mellom pingvinar, mammutar og julenissen. Dette var gøy! Etter ganske nøyaktig 5 minutt sklei Jenny i snøen, vart blaut på votten, kald i fjeset og ville ut! Fort!

Så, vårt norske vinteralibi vart Signe som storkoste seg i snøbakken, og var rød og kald i kinna når ho kom ut. Akkurat slik det skal vera i ein vinterferie!

Når det vert endringar i vèret...

2009-02-15T20:11:00.004+07:00

Ikkje før me har lova betre tider med oppdatering på bloggen, vert det stille i vekesvis...

Grunnen er ganske enkel den at fleire i familien, og då særleg mamma'n, har vore ganske så forkjøla og skrantane helse... Me har hosta om kapp, natt og dag, og når kroppstemperaturen i tillegg stig opp mot 40-talet har ikkje humøret vore på topp verken hjå store eller små.

"Endringar i vèret", seier thaiane, "alle er sjuke no". Ehh... Me ser jo at det er mange med hoste og snørr for tida, men har vèret endra seg??? Ikkje vore ein regnsdråpe på månadar, sol er det kvar dag og varmt likeså... Uansett, det er slik det skal vera no for tida, altså. Imunforsvaret vårt er altså heilt rett innstilt til lokale forhold!

På bilete ser de bloggredaktøren i gang med hostesaft. Legen sende med ein heil pose med medisiner, alt smakar like dårleg. Hostesaft med lakrissmak er berre eit vagt barndomsminne...

Barnas dag

2009-01-14T19:54:00.009+07:00

Godt nytt år, kjære blogglesar! Har etterkvart fått mange kommentarar grunna manglande oppfølging her på bloggen. Redaksjonen ser seg svært lei for denne elendige starten på eit nytt år. Grunnen er ganske enkel at vår tidlegare omtalte 1-åring ikkje lenger vil sove om natta, og heller ikkje lar foreldrene få sin skjønnhetssøvn... Lite kreativitet og lite nytt å fortelje når søvnmangelen vert for stor. Men, alle med foreldre-erfaring seier at dette går over, og at me om nokre år vil sjå attende på denne tida med stor glede...

Søvn eller ikkje, barnas dag har iallfall gått av stabelen. 2.laurdag i janaur er barna i fokus her i Thailand: Kjøpesenter og skular har haugevis av aktivitetar og leiker, ja òg barneheimar får litt ekstra merksemd av både myndigheiter og foretningsliv på ein slik dag. Alle skal ha det gøy med "geim og khanom" (leiker og snop).

Våre 3 koste seg i bursdagsselskap, med nettopp massevis av leiker og snop. Då me køyrde heim att seint den kvelden var det med 1 stk overtrøtt Gabriel, Jenny med nye sølvsko og ei lukkeleg Signe med 500 rosa jordbærkjeks på fanget, det var premien i pakkelotteriet...

Gabriel er 1 år!

2008-12-30T20:04:00.003+07:00

Godgutten vår har bursdag i dag. Takk for eit flott år, Gabriel!

Vår advents- og juletid

2008-12-29T19:37:00.008+07:00

Ja, det har vore både advent og jul i Bangkok òg... For vår del har det berre gått veldig fort unna, og plutseleg var det nesten nyttår!

Me tar det kronologisk og byrjar med det fyrste:

Lucia-feiring i Fantasia. Det har no vorte ein tradisjon at jentene våre går Lucia i nabolaget 13.desember. Saknet av Line (Hallen) var stort i år, sidan Signe brått vart ansvarleg for det meste av synginga, noko som kan Lucia-sangen på engelsk? Amanda frå Finland vart med i år, som i fjor. Nye av året var Pearle og Ploy, men sidan heller ikkje dei kan eit ord norsk, tok me med dvd-spelaren i bakgrunnen. Små, kvitkledde Luciaèr med lys og småkaker er uansett en suksess, og ingen svidde klede eller hårtustar i år heller, heldigvis.

Veka etter fekk me reisa på juleverkstad i Mukdahan. Heile familien storkoste seg, og fekk verkeleg utfordringar i fleng med julepyntlaging. Fletta hjertekorger er framleis eit stort mysterium. På gruppa vår var fam Heggernes som må seiast kanskje streva like mykje som oss. Men frykteleg gøy var det! Til slutt fekk jentene våre vera med på julespel, "Når nettene er lange", som bilete syner; Mykje moro det òg! Takk Kari, Kine og Ann for ein julevarm kveld!

Kyrkjelyden vår kom og sang jula inn kl 2 ei fredagsnatt, rett etterpå kom ungdomsgruppa og åt opp resten av mat, snacks og brus. Ingen jul utan "We wish you a merry Christmas" skrålande ute i porten. Julefeiringa i kyrkja er ei rar blanding av gudsteneste, juletrefest og juleshow. For thaiane er det dette som er jul, 24. - 25.desemeber er vanlege arbeidsdagar for dei fleste. Over her ser de innslaget frå borna. Mannsgruppa hadde eit laaaangt dramstykke om det meste frå julefortellinga, inkludert både Herodes og ein haug med englar (!).

Julekvelden vår var koseleg, varm, kaotisk og livlig. Akkurat slik det skal vera når 5 born under 6 år skal vente på pakkar, ete rar mat, gå rundt juletreet og opne pakkar. Det vart barnas kveld. Eittåringane våre; Mari, Mads og Ragnhild + Haldstudent Else var med og gjorde kvelden ekstra fin for både born og oss vaksne. At Mads handvispa ein liter fløyte til riskrem og waldorfsalat fortener å nemnast, bra jobba! Mari har i grunnen oppsummert julekvelden på sin blogg, sjekk den ut her.

Men, det er jo framleis jul! Me et kakemenner og snop enno, no i Hua Hin. Avsluttar for denne gong med ein varm TAKK til alle de som har sendt julekort, e-post, sjokolade og pakkar. Det har gleda oss stort!

Santithum kyrkje på tur!

2008-12-13T10:17:00.007+07:00

Sist helg var det tid for den årlege kyrkjeleiren, over 60 stk drog frå Bangkok tidleg fredag morgon ut til kysten sør for Hua Hin. Familien vår hang med så godt me kunne, både store og små. Her er vår rapport:

Leir er rosa! Med myggar store som fuglar måtte myggnettingen opp. Heilt greit for jentene!

Leir er arbeid! 3 timars workshop måtte både planleggjast og gjennomførast. Misjonærkollega Jyrki var med i teamet.

Leir gjev nye vener! Her er Signe og phi Føy

Leir er konkurranse og leik. Dette er, desverre for Arne, ikkje vinnarlaget.

Leir er moro! Sånn skal ein sjå ut etter fullført rebusløp!

Leir er kvile! Nydeleg natur, kjølig temperatur og frisk havbris, godt for oss byfolk!

Leir er fellesskap med Gud og kristne søsken! Søndagsgudstenesta var ei stor oppleving for oss alle. 6 stk tok imot dåp, ein familie på 4 og to ungdomar.
"No er Jesus og englane glade", sa Signe.

Bryllupsglede

2008-12-08T10:29:00.005+07:00

At thaiane er rause med smil er noko alle veit. Me kan fortella at her i landet er dei òg rause med invitasjonane til bryllup! Denne gongen var me godt kjende med både brud og brudgom, noko som har vore heller unntaket i våre bryllupsvandringar...

Cherry og Pae er flotte ungdomar frå kyrkja vår, og me hadde gledd oss til denne dagen lenge. Heilt sidan i vår då Cherry spurde om Signe og Jenny kunne vera rose-jenter i bryllupet. Som erfaren bryllupsgjest visste Signe godt kva det innebar: Fin kjole, pynt i håret og nye sko. Selvfølgeleg ville jentene det!!! Gabriel skulle vera brudesvenn, men ombestemte seg i siste liten og snudde seg for å gå ut heller...

Det var eit lukkeleg brudepar, stolte foreldre, masse gjester og søte brudepiker. Akkurat slik det skal vera!

Me klarte til og med å få våre 3 små til å sitje i ro på kyrkjetrappa i akkurat 30 sekund, slik at me fekk eit bilete (takk til deg, Silje!).

Eit smil frå himmelen

2008-12-02T07:52:00.002+07:00

I går kveld fekk me sjå eit fantastisk syn på himmelen: Jupiter, Venus og månen lyste på himmelen og gav oss ei nydeleg smil. Som ein kollega i kyrkja sa: "Det var som ei helsing frå Gud midt i ei vanskeleg tid".

Ganske flott, ikkje sant?

Kva skjer i Thailand???

2008-12-01T08:20:00.004+07:00

Ja, me får mange telefonar, sms og e-post i desse dagar med det spørsmålet; "Alt vel i Bangkok? Kva skjer? Det høyres litt skummelt ut..?".

Takk til alle som tenkjer på oss og ber for misjonærane og Thailand no! Me har det bra! Livet vårt går stort sett som normalt. Det einaste er at me tenkjer oss om ein ekstra gong kor me går i byen, og held oss unna sentrum. Me bur ikkje så veldig langt unna Suvarnabhumi flyplass, og sidan i går har me fått ekstra forsterking i vakthaldet i porten, sånn for å vera på den sikre sida.

Demonstrasjonar, gule og røde t-skjorter, demokrati eller ikkje er samtaleemnene overalt. Mange er redde for rykte til Thailand som eit "smilets land". Det spekuleres vilt i ulike teoriar, men dei fleste (inkl avisene) vedgår at dei rett og slett ikkje forstår heilt kva som skjer, og ikkje aner kva utfallet vil verta.

Me vonar og ber om at det vert ei fredeleg løysing.

Ei splitter ny kyrkje

2008-11-19T19:47:00.008+07:00

Sist søndag var det vigsling av ny kyrkje. Det er ikkje kvardagskost i ELCT, og invitasjonar var sendt ut til dei fleste. Tomtene i storbyen Bangkok vert ikkje selde på billigsal, slik at ei kyrkjetomt innanfor eit rimeleg budsjett må ein dessverre finna litt utanfor sentrum. Vegen var både kronglete og smal (slik seg hør og bør!) før me kom fram til nye Ruampraporn/Blessing Church. Eit flott bygg var det, med klokketårn og greier.

Før kollekt-posane vart sendt rundt fortale evangelisten historia om pengesetlane som snakka saman om kva dei fekk oppleva. 1000 baht setelen fekk sjå seg rundt på dei dyre kjøpesentra, 100 baht setelen var ofte på Lotus og andre marknader, medan den grøne 20 baht pengen var den einaste som vitja kyrkja. Me vart sterkt oppmoda om å introdusera 1000 baht til kyrkjelivet...

Trass i at vinteren nærmar seg vart det ein varm og svett gudsteneste. 3 timar utan aircon (ikkje pengar til slik luksus enno) kan verte i meste laget for dei fleste av oss. Prestane i fullt presteutstyr var kanskje dei som sleit mest: "Eg er nok ferdig kokt no", var svaret eg fekk frå han eine då eg spurde om han var veldig varm. Litt svette tåler me på ein festdag som denne!

Loy Krathongfeiring i Thailand

2008-11-14T19:13:00.010+07:00

Feiringa av Thailands store festdag, Loy Krathong, vart i år noko redusert grunna ein nært foreståande kongeleg gravferd. Prinsesse Galyani, kongen si søster, skal kremerast i helga og det er erklært 3 dagars landesorg der alle bør kle seg i sømeleg svart.

På skulen hadde dei ei lita markering med borna, alle fekk lage kvar sin krathong (blome-oppstats) og satte den ut i bassenget. Etterpå laga dei enno ein ny saman med Phi Noy, og dei vart så fine at Signe vil spare sin til neste år. Er redd bananblada vert ganske så visne før den tid.

Gabriel og mamma var i Mukdahan, i nord-aust Thailand. Der tusla me ut då det vart mørkt, kjøpte oss ein krathong og sende den nedover Mekongelva (kanskje den enda i Laos?).

Når ein må ha mamma med på jobb...

2008-10-29T22:05:00.007+07:00

Gabriel og mamma`n er saman om det meste. Det gjeld òg på lange reiser, små møter eller store samlingar, du finn oss gjerne på bakerste benk - klare til innsats!

Sist helg var me på plass i aulaen på Misjonshøgskulen i Stavanger. Det var leiarsamling i NMS. Landstyret, regionsleiarar, repr frå regionsstyrene, representantar frå misjonsfeltene og diverse leiarar frå hovudadm var samla heile helga.

Me to helt bakerst i salen var passe døgnville, og som ei naturleg følge av det ganske trøtte og sure/grinete store deler av helga. Vår oppsummering av samlinga er difor på ingen måte representativ for det som var programmet...

2 høgdepunkt for oss må nemnast:

1) Me traff ei svært hyggjeleg dame som var med i foreininga Unges Misjon på Birkeland. Dei har oss på bønelista, og dei er på vår info-brev liste. Utruleg kjekt å få eit "ansikt" på våre forbedarar på Sørlandet, men samstundes kjende eg på det ekle, gnagande samvitet; Har me sendt noko infobrev i det heile dette året??? Så, til alle de der heime som venter på brev frå oss (inkl diverse kyrkjelydsblad): Me lovar no bot og betring og eit laaaangt førjulsbrev fra Bangkok til Noreg om ikkje lenge!

2) Gudsteneste på Bogafjell. Ei ganske stor gruppe NMSàrar reiste til Bogafjell søndag føremiddag. Ingen tvil om at prest Rune og hans medarbeidarar gjer ein kjempejobb der. Det krydde av born, mødre, fedre, ungdomar og dei meir vaksne. Faktisk vart det så fullt i gymsalen at det til slutt ikkje var sitjeplass for alle! Gabriel storkoste seg bakerst (!) i kroken saman med andre småtroll. Har Gabriel det bra, har òg mamma det bra. Fekk til og med høyre det meste av preika!

Veka etter var det samling på Strandleiren og møter på HA. Gode dagar. Mange fang å sitje på for ein som gjerne ville delta i diskusjonen...

Særleg på HA hadde mini-representanten frå Thailand det bra. Han sender nok ei ekstra helsing og kos til damene på info-senteret. Ein av dagane der var det Gabriel fekk ein ein klapp på skuldra og spørsmålet: "Må du ha med mamma på jobb i dag òg, du?".

Lovsangshjemmet på tur

2008-10-21T22:04:00.017+07:00

Det er skolefri på thaiskolen, noe som betyr at det er tid for den årlige utflukten for oss på Lovsangshjemmet. Trofaste blogglesere husker kanskje at vi i fjor dro til Dreamworld? I år reiste vi litt lengre, nærmere bestemt til Phetchaburi (nesten til Hua Hin) der vi koste oss på stranden en hel dag.

Også i år, som i fjor, fikk vi hjelp fra Hald-teamet som tok fri fra språkskolen og ble med som voksenledere,

Det var en forventningsfull og spent gjeng som reiste fra Bangkok. Noen hadde vært på stranden tidligere, mens for andre var dette første møte med stranden og havet.

Mange satt hele turen i setene sine og bare så på alt de kjørte forbi: Rismarker, saltmarker, skog, åser og til slutt - havet. Mye nytt å se på for barna som er vokst opp under en motorvei i Bangkok.

De mer reisevante av barna hadde underholdning for resten av oss voksne... Det ble mye tøys og tull.

Vel fremme gikk det ikke lenge før de første var i vannet, sikret med både en og to baderinger! Dette var en opplevelse for mange, og det var noen triste fjes da de måtte gi seg og starte på hjemreisen. Men, gjett om de koste seg så lenge det varte!

Vi fikk også tid til å besøke et apefjell med halvtamme apekatter før vi retunerte til Bangkok.

Dette var en dag med liv og latter, og jeg tror det er mange som allerede har begynt å glede seg til neste års utflukt.

"Syng lovsang hele jorden, syng lovsang for vår Gud"

2008-10-10T08:59:00.007+07:00

Det var salmer og lovsong i den Evangelisk Lutherske Kyrkja i Thailand i går kveld. 14 år etter at kyrkja vart grunnlagt kunne medlemmene feira at dei hadde fått si eiga salmebok. Ei salmebok med bidrag frå eigne musikarar og med nylaga salmer til dåp, bryllup, gravferd etc.

På nokre av salmene kunne me sjå thaidans i stolrekkene og det var smil og glede over å få lovsynge Gud på "sin eigen" melodi.

Vår gode kollega Solveig har vore medlem av salmebok-komiteen og har gjort ein kjempeinnsats, i går var absolutt ein kveld å feire!

Under leiing av biskopen bad me om at salmeboka må verte til velsigning og vekst for kyrkja og at Gud må velsigne kva og ein som framover skal bruke boka. Amen til det!

Pensum: Thailand

2008-10-04T12:41:00.006+07:00

Det er haust heime i Noreg og oppstart på nye skular og studie er i gong. Det har me her i Bangkok òg fått merka: Ikkje mindre enn to studentgrupper frå Misjonshøgskulen er på studietur til Thailand i desse dagar.

8 teologistudentar på praktikum har vore eit særs hyggjeleg og interessant bekjentskap! God-orda har hagla frå alle som har møtt dei i kyrkja, og familiens jenter her vart sjarmert ganske i senk av nydeleg sang og barnetekke... Studentane har dessverre måtte tåle noko vaklande oversetjingshjelp frå ein stakkars samfunnsvitar som ikkje aner kva som ligg i "pastoral identitet" eller "kontekstuell gudsteneste" verken på norsk eller thai...

Onsdag var det usedvanleg fullt heime i Fantasia-huset vårt. I tillegg til misjonærar og eittåringar var det 12 jenter på interkulturell forståelse- studie (+ sjef Rune) samla. Dei deltek på gjesteforelesingar ved eit universitet her i byen, så me ser kanskje meir til dei framover. Dei fekk litt "sticky rice" og nudler av oss og me fekk sjokolade og kaviar i retur, ein perfekt byttehandel!

Så til sist; Årets Hald-team er på plass! Silje, Hanne, Cecilie og Else skal jobbe her i kyrkja fram til april, to stk i Mukdahan og to her på Lovsangshjemmet i Bangkok.

Trass i kraftig reduksjon av misjonærflokken i Bangkok er me langt frå aleine, altså!

Vaksne, ansvarsfulle foreldre...

2008-09-18T15:55:00.005+07:00

Me har fått skulejente! Brått var Signe 5 år og skulle starte i Year 1. Ny skuleuniform, ny lærar og nytt pensum venta. Noko som kom minst like brått på oss foreldre var alle leksene... 1.klasse og lekser kvar dag???? I tillegg skal det øvast på både piano og blokkfløyte. Me kjenner oss vaksne og ansvaret tynger; No nytter det ikkje sluvre og påstå at me har gløymt å sjekke kontaktboka den siste veka, nei no er det alvor!

Signe hentar fram den eine boka etter den andre frå sekken. Lesing og skriving og leiking med ord. Og det engelske språket vert ikkje akkurat uttala slik det vert skrive...

Men, men, læraren skryt og Signe stråler. Me vil så gjerne at ho skal få ein god start på ein lang utdanningsstige. Om ikkje lenge er det langfri og så skal jenta vår få slappe av i Hua Hin.

Midt oppi det heile har Signe fått to lause tenner! Det høyrer vel kanskje med for ein fyrsteklassing?!

Det var ein gong ein sommarferie...

2008-09-07T17:26:00.010+07:00

- og den (sommarferien) er dessverre over no...

Me har hatt gode dagar heime i Bangkok og late, solrike dagar i Hua Hin. I tillegg har me hatt frøken Norge på besøk (masse lukke til i Ukraina, Lene! Du vert neste Miss World!), kjøpt oss grill og Jenny har lært å svømme!

Fyrste helga i august kom Besto, onkel Trond, tante Torhild, Kristin og Elin på sin tredje Thailand-tur. Det var absolutt sommarens høgdepunkt! Saman kjørte me langt, og lengre enn langt, til Chiang Mai og Chiang Rai. Etter fem år her i landet var det på tide at me fekk oppleva nord-Thailand! Flott natur, fjell, svingar og regn - nesten som sommar i Noreg med andre ord! Bilete til høgre seier vel det meste, mykje flott som suser forbi i bilvinduet, treng vel ikkje stoppe, vel?

Før jobb-og skulestart reiste Gabriel og mamma`n til Stavanger for å læra meir om NMS. Mammapermisjonen vart brått avslutta i juni og no jobbes det for fullt, iallfall til utpå nyåret.

Alt var ikkje berre jobbing i Noreg, me fekk òg tid til å møta både tanter, onklar, søskenbarn og vener. I tillegg kom ein splitter ny fetter Jonas ut av magen til tante Laila akkurat i rett tid så me fekk helsa på.

Før flyet gjekk attende i Bangkok avslutta me i Oslo med dåpsfeiring for nydelege Mirjam (til Gunn Jorun og Gideon) og eit svært gledeleg gjensyn med familien Hallen. Godt å sjå at våre tidlegare naboar trives i ny norsk kvardag.

Ei betre framtid...

2008-07-27T08:28:00.010+07:00

Onsdag reiste me ein liten tur til nord-aust Thailand, til Isaan. Dei fleste som bur i Isaan er risbønder, men med ein risavling pr år er det svært usikkert kor mykje rismarka gjev av inntekt for familien. Vert avlingen øydelagt grunna for lite regn, noko skjer ofte, er det sikre inntektsgrunnlaget øydelagt for det året. Då må far (og kanskje både søner og døtre) til Bangkok og prøva finna anna arbeid. For dei unge jentene er vegen til go-go barane i storbyen og prostitusjon dessverre altfor kort.

Å betala for vidare skulegong for borna etter 6.klasse er for mange foreldre berre ei ynskjedraum. NMS støtter Immanuelhjemmet, eit internat der det bur 45 born (35 jenter og 10 gutar) som får høve til å gjere ferdig 12 års skulegang.

Me fekk vitje heimane til nong B og nong A, to jenter som bur på internatet. Etter 1 1/2 time på veldig dårleg og smal grusveg (dette var dei som budde nærast fekk me vite...) kom me fram til fyrste landsbyen. Det var barneskulelærarane til nong B og nong A som hadde tipsa Immanuelhjemmet, dei var ein av dei flinkaste elevane og lærarane deira meinte dei burde få ein sjanse til meir skulegang.

Favorittfaget til begge jentene er matte. Nong B drøymer om å verte farmasøyt ein gong i framtida medan nong A vil verte lege. Kvifor? For å hjelpa andre, vel!!!

Vil du lesa meir om Immanuelhjemmet, eller støtte skulegong og ei betre framtid for flotte ungdommar klikk her.

God sommar!

2008-07-20T21:07:00.001+07:00

Om 4 dagar er det ferie! Me gler oss!!!

Naboane våre på hjørnet

2008-07-09T14:42:00.009+07:00

Me bur vegg-i-vegg på ei lang rekke her i Fantasia. Naboane skiftar stadig ettersom dei fleste er utlendingar som stadig er på flyttefot, både innad i Bangkok og til andre kantar av verda. Familien på hjørnet er derimot ganske stabil. Det er ein ekte thai-familie med bestemødre, tanter, nevøer og nieser "overalt", i tillegg til eit ukjent antal hushjelper. Faktisk så er me ikkje heilt sikre på kven det er som eigentleg høyrer til i huset...

I sist veke rigga dei til med ute-tak, stolar og catering-firma utanfor huset sitt (dvs mesten utanfor vår port òg). Då 3 munkar òg kom etterkvart, måtte me spørje kva dette var for noko. Dette er "boat" fekk me til svar. Alle thai-menn over 20 år bør vera ei tid i tempelet som munk. Kor lenge varierer frå nokre veker til fleire månadar. Enno er det eit krav frå mange foreldre at deira komande svogerson har vore munk iallefall for eit par veker før dei gifter bort dottera si.

Sonen i nabohuset vårt (som me ikkje heilt kan hugse å ha sett før) skulle altså no "vigslast" til munk. Det var ei kjempesvær greie, med masse folk, blomar og mat. På bilete ser de ein av munkane som klipper av dei fyrste hårstråa, eit symbol på at det gamle og ureine vert tatt vekk.

Etterkvart fekk han på seg ei kvit drakt og følget reiste til tempelet for å avlevere gutten. Men ikkje før dagen vart skikkeleg feira med mat, drikke og musikk.

Skal du på GF?

2008-06-29T13:51:00.004+07:00

Generalforsamlinga til NMS er i år "heime" i Bergen. Der er dessverre ikkje me. I sommar skal me vera turistar i Thailand og garantert ha sol i ferien... Men altså, GF 2008, "Guds Draum" startar neste veke i Bergenshallen på Landås. Ingen tvil om at region Bjørgvin har gjort ein kjempejobb med programmet. (trykk her om du vil veta meir om det).

Ein liten bit Thailand vert det òg, sidan evangelisten Sim frå Mukdahan er invitert gjest og opptil fleire av våre misjonærarkollegar er påmelde.

Dersom du no i neste veke er i Bergenshallen, eller i området rundt, og kjem til å få auge på ein flott og fargerik banner med GF-logo, då skal du veta at den òg kjem frå "Smilets land". Vår gode ven, Viroj, har sørga for at over 30 bannerar i ulike fargar er å finna på GF. Me har prøvd å forklara etter beste evne kva som ligg i temaet "Guds draum", om logoen er fisk eller blom, eller begge deler, eller noko heilt anna...

Denne veka vart siste versjon endeleg ferdig, i heile 8 fantastiske fargar. Me er ganske stolte! Kva farge likar du best? Hjå jentene her i familien er den mørke rosa ein klar favoritt...

Midtsommar

2008-06-24T20:13:00.009+07:00

Sist veke kom det inn ein e-post med invitasjon til midtsommarfest. Ja, akkurat, me vart invitert til St.Hans-fest i Bangkok! Det var våre finske misjonærkollegar, fam Markkanen, som ville halde på tradisjonen heimefrå og markere at sola snur.

Me hadde grilling og svidde pølser, akkurat som heime. Potetsalat og thousand island, akkurat som heime. Me fekk til og med rullekake med multesyltetøy! Grillmaten vart ete innandørs sidan det var altfor varmt ute, og det var kanskje ikkje akkurat som heime...

Her er små glimt av St Hans i Bangkok:

Merkeleg det der; Gutta samlast alltid rundt grillen...

Dei yngste jentene er fornøgde med pølse og mais. Som de ser; Jenny har pynta seg for feiring!

Kveldens vertinne ved kakebordet. Ekte finske multer og blåbær! Mmmm...

Dei fleste av oss åt sjølvsagt altfor mykje. Kanga måtte legge seg ned å "kvile magen". Kaffeservering er undervegs...

Ein grøn oase

2008-06-22T15:25:00.011+07:00

I dag har me vore på tur! Til "fredens hage", ca ein times køyring heimefrå. Ein nydeleg grøn oase, med vatn, bekkar, bruer og mykje tre og blomar! Fantastisk! Eit katolsk reatreat-senter innimellom rismarkene. Skjønt, det vart ikkje mykje retreat i dag. Kyrkjelyden vår er ikkje av dei mest stillfarne, og lovsongen ljoma godt utover.

Dagen planlagt med masse aktivitetar frå byrjing til slutt, å reisa på tur er noko thaiar likar! Fiskestengene var med og vart raskt sett på plass med ein brødbit som lokkemat. Trur dei satsa på fisk til kvelds.

Me reiste heim utpå ettermiddagen, då var dei godt i gang med både gruppeleiker og bibeltime.

Våre 3 små hadde då fått meir enn nok av å vera på "kjedeleg møte med bare guttar å leike med".

I tillegg hadde Gabriel vandra frå fang til fang sidan tidleg morgon, og var klar for å få returnera til mamma og melkelukt.

Endeleg bursdag!

2008-06-15T08:11:00.010+07:00

Vår vesle Tingeling hadde venta lenge, lenge på bursdagen sin. Kvelden før Dagen var det umogleg å sovne, og etter mykje nattevandring vart det endeleg morgon! Sjokoladekake med lys på senga (tradisjon me har kopiert frå Even og Ida) og pakkar gav ein skikkeleg sukker-kick-start på dagen!

Heile Nursery-klassen var invitert, i tillegg til andre små vener, på Gymboree-feiring. Jenny storkoste seg og fekk springa og herja så mykje ho berre orka. Perfekt!

Bursdagskaka var lilla, akkurat slik ho skulle vera, og smakte fortreffeleg!

No, mest ei veke seinare, synes Jenny det er på tide å starta planleggjinga av 4-årsdagen. Ho gler seg sjølvsagt masse, masse allereie!

Arne og damene

2008-06-10T11:07:00.004+07:00

Barnehagar og aktivitetssenter for små barn er stort sett bemanna av damer. Lovsangshjemmet (Home of Praise) er intet unntak. Det mannlege innslaget er Arne. No tenkjer kanskje nokon av dykk "Stakkars, Arne", men det er det ingen grunn til! Etter som kona hans forstår har Arne det som plommen i egget, og trives veldig bra med damene på jobben.

No før sommarferien tek til har både studentar og Hald team reist heim. Snart reiser òg langtidsvoluntøren Hilde og "eittåring" Anne.

I går var dei to sistnevnte på besøk hjå oss i Fantasia, og det var ein særdeles hyggjeleg kveld!

Støtt Burma - kjøp ei t-skjorte!

2008-06-07T21:40:00.002+07:00

I dag kom dei første forsendingane med naudhjelp fram til Burma i den NMS-støtta aksjonen. Du kan gi di gåve til konto 8220 02 85030, merk med 643 484. Eller kjøp ei gul aksjonsskjorte for 100 kr ved å ringa 51 51 61 00. På bilete til venstre ser de ei veldig gul Anne Brit på veg til kontoret i si nye t-skjorte. Vil du vere like "fashion" så løp og kjøp!

Så langt er det komme inn cirka 80 000 kroner i innsamlingsaksjonen til syklonofre i Burma. I tillegg har Det Norske Misjonsselskap gjort ei ekstraordinær løyving på 25 000 USD til aksjonen. Mottakarapparet er organisert av Lutheran Church of Myanmar. Dei første forsyningane kom fram til det aktuelle området i Burma denne veka. Midlane frå NMS vil gå til å forsyna 200 familiar med mat, klede og andre basisartiklar i løpet av ein to månaders periode.

Ein måned etter at syklonen Nargis ramma Burma, har berre halvparten av dei overlevande fått hjelp, ifølgje vl.no. Det betyr at 1 million menneske framleis ikkje har fått grunnleggjande hjelp.
Det har likevel skjedd ei tydeleg forbetring i hjelpearbeidet etter den internasjonale givarkonferansen i Rangoon for halvanna veke sidan. Forsyningar og hjelpearbeidarar kjem nå fram i stadig større grad. Kring 78 000 menneske drepne og 56 000 er sakna i syklonen.

Kilde: http://www.nms.no/

Sommerskole på Lovsangshjemmet

2008-05-31T20:41:00.011+07:00

I mars, april og mai er det på det varmeste i Thailand, og som i Norge er det sommerferie på skolene når det er varmest i været. Når sommerferien på skolene varer i nesten tre måneder, og foreldrenes ferie bare er på 12 dager sier det seg selv at det blir mange barn som har lange dager alene hjemme.

Vi på Lovsangshjemmet har de siste årene hatt sommerskole på senteret. Når barnehagen stenger for sommeren utvider vi åpningstidene på aktivitetssenteret til 1200-1700. I år var vi ekstra heldige som hadde både voluntører, Haldteam + fire studenter fra høyskolen i Sør-Trøndelag til å hjelpe oss. Totalt var vi hele 11 voksne på Lovsangshjemmet! Det gjorde at vi kunne gi barna et svært godt og variert tilbud. I de ukene vi hadde åpent var det jevnt over ca 30 barn innom hver dag! Under ser dere noen bilder av flotte unger på Lovsangshjemmets sommerskole 2008:

Dåp og konfirmasjon

2008-05-26T09:17:00.007+07:00

Mai er konfirmasjonstid, og for nokre månadar sidan fekk me invitasjon frå Hilde og Kristin om konfirmasjonsfest på Hamre. Billettprisane heim til Bergen var i høgsesong, og det var med tungt hjarta me måtte takk nei til denne store familiedagen.

Då var det ekstra kjekt å få vera med å feira Kari med konfirmasjon-overhøyring og fest. Kari er eldst av misjonærbarna, og eit flott forbilde! Særleg Signe er veldig glad i Kari, og heng som eit klistermerke på henne så fort dei møtes. Konfirmasjonsfesten var intet unntak, og stor var gleda då Kari t.o.m. var med å leika i bassenget! Lukke til med konfirmasjonsgudstenesta di på Vats i sommar, Kari!

Dagen etter var det barnedåp i kyrkja vår. Det er langt mellom kvar dåp i Santithum, og enno lengre mellom barnedåpane. Faktisk kan me ikkje hugse det har vore barnedåp så lenge me har vore her, så dette var ein stor dag!

Våre vener Songkran og May hadde venta lenge på veslejenta si, og takka Gud for bønesvaret. Jenta deira fekk difor kallenamnet Sign (teikn). Storesøster Sand var dåpsmedhjelpar då Gabriel vart døypt og hadde gleidd seg til det var deira tur.

Som de ser på bilete er nong Sign ei nydeleg lita jente! Og har ein flott familie som betyr mykje for oss.

Om kvelden, før ho sovna, bad Jenny til Gud for nong Sign. Me foreldre vart heilt rørt over vår omsorgsfulle 2-åring. Til slutt vart Jesus takka for at nong Sign ikkje skreik då ho vart døypt, slik Gabriel hadde gjort...

Det var 17.mai i Bangkok òg!

2008-05-19T16:49:00.005+07:00

Den norske nasjonaldagen vart skikkeleg feira i år òg. I steikande varme og sol, desverre vart feiringa på ambassadebustaden avslutta med pøsande regnvær (ikkje den store krisa, sidan me allereie var klissblaute av sveitte).

Her kjem nokre bilete frå feiringa:

Medan me enno var relativt fine og reine...

17.mai tog - Hurra! Hurra!

Jenny klar for potetløp. Alvorlige ting...

Usedvanleg mange små og søte misjonærbarn i år.