Avskjed

Det er sommar og i år er det gjensyn med Noreg og famile og vener der. 2 år sidan sist, så ungane er veldig spente på kva opplevingar som ventar.

Juni har òg vorte ei tid for avskjed. For 3.år på rad har me sett nære kollegar og vener pakke saman og førebu heimreise. I år er det våre finske misjonærkollegar og nabo, familien Laulainen, som flytter heim til Lahti. Amanda har vore Signe si gode venninne og dagleg gjest heime hjå oss, og det var hardt for både store og små at ho og dei andre no reiser så langt vekk frå oss i Fantasia.

Dagen før me måtte ta avskjed hadde ville jentene ta masse bilete, så då gjorde me det! Gabriel var linselus og hang med.

Finland og Noreg er jo ikkje så langt unna, så me vonar på gjensyn om ikkje lenge, kanskje allereie neste år. Men, for Signe 6 år er neste sommar så uendeleg lenge til...

Endeleg 4 år!

Endeleg var det "Happy Birthday" for Jenny og ho kunne få feira bursdag!

4 år er ein fin ting å feira, syntes både Jenny og me vaksne. Så, me starta like godt feiringa allereie i sist veke.

18 ungar samla på Gymboree til leik og moro, mat og kake.

Bursdagsbarnet sjølv stilte i ny rosa prinsessekjole og strålte gjennom heile feiringa. Dessverre var prinsessa lite villig til å stille opp til fotografering.

Til høgre ser de vårt beste forsøk på eit gruppefoto.

Sjølve Dagen i dag starta grytidleg med sang, lys, pakkar og coco-crunch på senga til jubilanten. Lillebror ordna villig med frokost medan Jenny streva litt med å vakne.

Etter frokostbesøk med enno meir bursdagssang (og kake!) kunne Jenny 4 år ta plass i skulebussen. Med i sekken hadde ho bøker som nett var pakka opp, og som sjølvsagt måtte synast fram for læraren. Men, aller gjevast var nok CD-spelaren. "No kan eg spela musikk på rommet mitt heilt sjøl".

Takk til alle de som har sendt gratulasjonar via telefon, sms og mail. Dei har, kvar og ein, gleda bursdagsbarnet stort!

Regntid i Bangkok

Det regnet i Khlong Tøy slummen i dag.

LO-misjonær

LO er for tida "i vinden" i kyrkja vår, ELCT. Ikkje Landsorganisasjonen og fagforeiningar altså, men leiarutvikling og organisasjonsbygging. Eg er LO-misjonær og jobber med den 3. B'en til NMS (Budskap, Bistand og Bygging). I desse dagar arbeider me for fullt for å få ferdig ein aktivitetsplan for dei neste to åra. Fokus vert på lokal-kyrkjene, lekfolk og ungdom. Torsdag fekk eg presentera planen for medarbeidarane i ELCT og responsen var mykje større enn forventa. Eg vart rett og slett litt overraska over alle kommentarane og spørsmåla. Så, no gjeld det å smi mens jernet er varmt, og halda kontakten med kyrkjelydane framover.

Bileta her er henta frå seminaret LO-misjonærane (Tore Heggernes og eg) hadde for diakoniavdelingen for eit par veker sidan. Temaet der var rapportering; Kva, kvifor, korleis. Veldig kjekt. Men etterarbeidet etter slike seminar er ikkje så gøy... Mange rapportar som skal lesast og rettast. For den som måtte lure: Ja, thai er vanskeleg! Og særleg når deltakarane er så ivrige at dei leverer side etter side med tettskrive presentasjon av prosjektet sitt. Som bileta syner jobba dei hardt med gruppeoppgåvene.

Snart er me klare for lang ferie heime på Vestlandet, men til hausten ser eg fram til masse spanande arbeid! Ja til LO!!

"My dad ate all the chips", by super Star Jenny

Jenny (3) kom heim frå skulen i dag med denne rapporten frå helga:

Som de ser er illustrasjonen svært detaljert og i tråd med teksten.

Tiger-reka vår

Signe er glad i vatn. Ho sym butterfly, crawl, bryst, rygg og andre ting som me foreldre ikkje får til.

I januar fekk ho plass på skulelaget, TigerPrawns, og øver no 2 dagar i veka. Signe vil helst slutte med symjing og byrje på turn i staden. Men, sidan turnlaget har laaaaange ventelister vert det rekene ei stund til framover.

I går var det svømmestevne for alle 1.klassingane på skulen. Det var litt for mykje konkurranse syntes Signe sin mamma, men Signe sjølv storkoste seg! Ho fekk verkeleg synt at øving gjer meister, og symde frå dei fleste. Bra jobba, Signe!

Sommerskule

På måndag opnar skulane att, den to månadar lange sommarferien er over og eit nytt skuleår tar til. Butikkane er fulle av uniformar, sko, skulesekkar og tilbod som skal friste elevar og foreldre før klasserommet inntas.

No er ikkje sommarferien berre ferie. Dei aller fleste ungane, iallefall her i Bangkok, har vore på sommarskule eller leir (eller rett og slett tatt ekstratimar dersom dei strauk i faget før års slutt).

Mange born som til dagleg bur hjå besteforeldra på landsbygda, får lov å besøkje mamma og pappa i Bangkok nokre dagar i ferien. Det er elles i året ikkje ofte det skjer.

I ELCT har omtrent alle kyrkjelydane arrangert ein eller annan form for barneleir eller ekstra aktivitet for born no i sommar.

Immanuel kyrkje har hatt sommaråpent på Lovsangshjemmet, med utvida tilbod på dagtid. Mellom 35 -40 ungar har vore innom 3 dagar i veka. Sommarvarme (37 ++) til tross, ungane koste seg. Det gjorde forsåvidt ein ganske så svett Arne òg.

I eit nystarta evangeliseringsprosjekt midt i Bangkok (les meir om dette her) hadde evangelist Elle barneleir for ungane i nabolaget. Eg stakk innom ein dag og hadde engelskundervisning. Ca 15 ungar som gjerne ville læra "fahrang-språk", men som enno ikkje kunne anna enn thai bokstavar. Så, me laga vafler og serverte nysteikte hjerter til biskopen og andre i kyrkja. Det var gøy det òg!

Bangkok-trafikken

Etter 6 år med bilkøyring i Bangkok hadde eg i går mitt fyrste krasj. På veg til jobb og morgonmøte med kollega Tore, med nyinnkjøpt kaffe mocca i bilen, svingte eg inn i gata til kontoret. Det vil seie; Eg prøvde å svinge, men fekk brått ein heil motorsykkel m/sjåfør inn i bakskjermen.

Ei svært lite hyggjeleg oppleving, men heldigvis gjekk det betre enn det såg ut til der og då i gata. Etter at stakkaren hadde fått blodet tørka opp, diverse flenger sydd og brukne bein retta, kunne alle vera einige om at det kunne gått så mykje, mykje verre. Hjelm er stort sett berre til pynt for sjåførane, og lite til nytte når uhellet er ute. Eg var ganske så skjelven resten av dagen, så etter møte med forsikringsselskapet, forklaring på politistasjonen og sjukehusvisitt til den skadde var det godt å kome heim att (i taxi!).

Eg har lært at:
- aldri gå nokon stad utan mobiltelefon
- ikkje flytt bilen vekk frå krasjplassen før politiet seier det
- skader ser ofte verre ut enn dei er
- eg hugsar ingenting av alle førstehjelpstimane på skulen
- motorsykkel-taxiar er proffe på uhell - og veldig, veldig hjelpsame
- omtrent ingen på motorsykkel har skadeforsikring, så eit uhell vert fort dyrt for alle som er innblanda.

Ca 30 000 menneske døyr i Bangkok-trafikken kvart år, dvs ca 10 stk kvar dag. Eg er vanvittig glad for at han som møtte bilen min i går ikkje enda opp i den statistikken.

Sommar, sol og strand

Me har altså hatt nokre dagars påske-/sommar-/nyttårsferie (som vart til ei veke grunna unntakstilstanden).

Berre for å syne "det gode liv" til alle de der heime som går og frys; Her er bilete frå sommar, sol og strand i Hua Hin:

Sommar!

Det er Songkran (thai nyttår), sol og unntakstilstand i Thailand...

Me er langt unna uroen i Bangkok sentrum og feirer sommaren i Hua Hin. Som de kan sjå av bilete er me alle 5 korrekt antrukket i sommar-uniformen.

GOD PÅSKE!

Mukdahan har dei siste åra vorte ein kjent by i Thailand blant misjonsvener i Noreg. I samband med generalforsamlinga i ELCT (Evangelical Lutheran Church in Thailand) vart eit praktbygg av ei kyrkje vigsla med stor høgtid.

Så, med bileta frå opninga av Mukdahan kyrkje ynskjer me alle ei GOD PÅSKE!

Matt 28,1–8 1 Då sabbaten var til ende og det tok til å lysna første dagen i veka, kom Maria Magdalena og den andre Maria for å sjå til grava. 2 Då kom det brått eit kraftig jordskjelv, for ein Herrens engel steig ned frå himmelen, gjekk fram til grava, rulla steinen ifrå og sette seg på han. 3 Han var som eit lyn å sjå til, og kleda hans var kvite som snø. 4 Vaktmennene skalv av redsle for han og vart liggjande som døde. 5 Men engelen tala til kvinnene og sa: «Ver ikkje redde! Eg veit at de leitar etter Jesus, han som vart krossfest. 6 Han er ikkje her; han er stått opp, som han sa. Kom og sjå staden der han låg! 7 Skund dykk av stad og sei til disiplane hans: 'Han er stått opp frå dei døde, og no går han føre dykk til Galilea; der skal de få sjå han.' – No har eg sagt det til dykk.» 8 Då skunda dei seg bort frå grava, redde, men jublande glade; og dei sprang av stad for å fortelja det til disiplane.

Unity in diversity - Enhet i mangfoldet

Sist helg var det samling for alle misjonærane i den Lutherske misjonen i Thailand (LMT), og overskrifta var tema for helga. Me er misjonærar frå 6 land, spreidd i ulike kyrkjelydar frå Bangkok og nordover, så det er ikkje akkurat for ofte me samlast. Det var sett av 2 dagar til samtale, gjennomgang av 2008, og masse tid til berre å vera saman.

"LMT-barna", nærare 30 stk, reiste til Safari World og såg på sjiraffar og løver, medan me vaksne las rapportar og drakk kaffe. Perfekt! Alle koste seg, og ungane var passe utslitt til kvelden. Noko som passa bra sidan dei måtte tidleg i seng, me foreldre skulle nemleg på middagscruise nedover Chao Praya-elva. Nydeleg mat, hyggjelege finske kollegar og fantastisk utsikt over elva som renn gjennom Bangkok. Flotte bilete, eller? (litt stolt over mine små foto-eksperiment...).

Søndag var det engelsk gudsteneste i Christ Church der fleire av ungane fekk ringa i klokkeneog lunsj ved bassenget heime hjå Solveig og Dag. Vår japanske kollega, Naoki, reiser heim til Japan no etter 7 år i Thailand. Behovet for prestar er stort i den japanske kyrkja, og dei har difor kalla han heim til ein kyrkjelyd i Osaka. Etter lunsjen vart det avskjedstale og bøn for ein kjær kollega. Me var naboar og språkstudentar saman med Naoki og kona Hiroko den fyrste tida vår i Thailand. Etter det har me jobba saman i LMT i fleire år. Det er veldig vemodig og trist at dei no reiser, og det har gått opp for oss at me snart er for misjonær-veteranar å rekne...

Så, i veka var det tid for vår siste jentekveld på byen saman med Hiroko. Ho er ein flott kunstnar, og har hatt fleire utstillingar både her i Thailand og i Japan. Arbeidet hennar har verkeleg vore til velsignelse og glede for mange. Sjekk gjerne heimesida hennar her.

På tur med sjefen

For ei veke sidan reiste eg på tur, heilt aleine uten Gabriel, til Nord-Thailand. Me skulle møte kyrkjeleiinga i Laos Evangeliske Kyrkje. Sjefen vår, Dag, er attende i jobb og like energisk som før, så me fekk jobba oss gjennom ein masse tema i løpet av reisa.

Alltid spanande å møte NMS sin samarbeidspartner i Laos. Å arbeide i eit kommunistisk land har sine klare utfordringar. Laos er eit av dei landa med mest utbreidd kristenforfølging, og altfor mange i kyrkja har erfaring frå harde møter med politi og fengselsopphald.

Me vart henta på flyplassen og kjørt til grensebyen Nong Khai, ca 1/2 times køyring frå hovudstaden i Laos. Det var eit varmt gjensyn mellom Dag og presten. Både kyrkjepresidenten og prosjektleiaren hadde konene med seg, dei var på handling. "Det er jo så billig i Thailand!" Har aldri tenkt på at laoterane har "svenske-handel" i Thailand...!

Andre ting som satte sitt preg på dagen:
- Telefon frå Arne om ei alvorleg (dengue feber) sjuk lita jente på Lovsangshjemmet
- Ødelagte flybremser
- Melkespreng og stoooooort sakn etter Gabriel-vennen
- Mykje venting på flyplassen
- Oppgradering til business-seter på flyet heim
- Flytur midt på natta med stor fart og nervøse passasjerar: Vil bremsene halde ved landing?

Om ei veke er det ut på ny reise, til Mukdahan og opning av ny kyrkje. Det vert stas!

Heftig festing i helga

Jenta vår Signe har hatt bursdag. 6 år er absolutt verd ei markering, og det har me hatt - til gangs!

Fredag var NMS-folket invitert til kake og kaffi. Det vart nesten voksenselskap, for det er ikkje mange misjonærbarn i Bangkok for tida. På bilete til venstre ser de Signe saman med Chalom, som var ein av VIP-gjestene.

I går var den store bursdagsfesten. Heile klassen var invitert + litt andre vener. Når ein inviterer til fest i Thailand er det umogleg å veta kor mange som kjem, ein må bare ta utgangspunkt i at det alltid kjem fleire enn kva ein trur (og som strengt tatt er invitert). Det var fest, latter, høg musikk og mat i 4 timar. Og rydding og vasking for foreldra i minst like mange timar etterpå...

Etter ynskje frå Signe hadde Arne hadde laga pinata til festen. Dessverre var det ein veldig solid pinata, som iallefall ikkje bursdagsgjestene fekk slått hol på. Då heller ikkje ei slagkraftig mamma-gjest fekk til så mykje som eit lite merke i papp'en, måtte kniven fram. Så veit me det til neste år; ca 15 lag mindre avispapir er meir enn nok!

Masse snop gjorde at både Signe og Jenny levde på sukker-kick til langt utpå kvelden... Bilete under syner kloven Satino saman med bursdagsbarnet og mange av gjestene. Sidan det var komplett umogleg å få samla alle, stadig nokon som fresa rundt etter mat og snop, vart dette bilete det beste me fekk til.
Òg i kyrkja vart bursdagen markert. Sang og bøn for jenta vår under kunngjøringane + blåse ut lys på kaka.

No, seint søndag kveld, er bursdagsbarnet vel i seng og me foreldre skal ha ein bit kake og slenge beina på bordet. Det har me verkeleg fortent!

Filmpremiere til sommaren!

Me har ein heilt ekte proff film-lagar/fotograf blant kollegane våre dette året. Mads frå Trøndelag er svært opptatt i desse dagar: Alle misjonærane vil ha infofilm om sin arbeidsstad, og helst ferdig redigert til sommaren. For då skal me til Noreg og besøkje Thailandvener!

No etter jul har Mads vore nede i slummen og filma på Lovsangshjemmet. Arbeidet der er ein del av prosjektet "Barn og utdanning i Thailand", som me veit mange av dykk støtter.
Så, kjære vener i Bergen, Osterøy og Forsand: I sommar vert det filmpremiere! Gled dykk!