Dåp og konfirmasjon

Mai er konfirmasjonstid, og for nokre månadar sidan fekk me invitasjon frå Hilde og Kristin om konfirmasjonsfest på Hamre. Billettprisane heim til Bergen var i høgsesong, og det var med tungt hjarta me måtte takk nei til denne store familiedagen.

Då var det ekstra kjekt å få vera med å feira Kari med konfirmasjon-overhøyring og fest. Kari er eldst av misjonærbarna, og eit flott forbilde! Særleg Signe er veldig glad i Kari, og heng som eit klistermerke på henne så fort dei møtes. Konfirmasjonsfesten var intet unntak, og stor var gleda då Kari t.o.m. var med å leika i bassenget! Lukke til med konfirmasjonsgudstenesta di på Vats i sommar, Kari!

Dagen etter var det barnedåp i kyrkja vår. Det er langt mellom kvar dåp i Santithum, og enno lengre mellom barnedåpane. Faktisk kan me ikkje hugse det har vore barnedåp så lenge me har vore her, så dette var ein stor dag!

Våre vener Songkran og May hadde venta lenge på veslejenta si, og takka Gud for bønesvaret. Jenta deira fekk difor kallenamnet Sign (teikn). Storesøster Sand var dåpsmedhjelpar då Gabriel vart døypt og hadde gleidd seg til det var deira tur.

Som de ser på bilete er nong Sign ei nydeleg lita jente! Og har ein flott familie som betyr mykje for oss.

Om kvelden, før ho sovna, bad Jenny til Gud for nong Sign. Me foreldre vart heilt rørt over vår omsorgsfulle 2-åring. Til slutt vart Jesus takka for at nong Sign ikkje skreik då ho vart døypt, slik Gabriel hadde gjort...

Det var 17.mai i Bangkok òg!

Den norske nasjonaldagen vart skikkeleg feira i år òg. I steikande varme og sol, desverre vart feiringa på ambassadebustaden avslutta med pøsande regnvær (ikkje den store krisa, sidan me allereie var klissblaute av sveitte).

Her kjem nokre bilete frå feiringa:

Medan me enno var relativt fine og reine...

17.mai tog - Hurra! Hurra!

Jenny klar for potetløp. Alvorlige ting...

Usedvanleg mange små og søte misjonærbarn i år.

Norway! Norway! God dag!

I Jenny sin klasse er heile 7 nasjonar representert, og dette semesteret har dei som tema: "Who am I?". (Kanskje eit interessant tema for nokre kva av oss, men nok om det). Denne veka har Jenny og Noreg vore i fokus. Vanskeleg å seie kor mykje 3-åringar forstår av det heile, og for Jenny som berre har vage minner frå i fjor sommar er det heller ikkje lett å forklare kva Noreg er.

Torsdag kom eg til skulen, tungt lasta med diverse effekter: Flagg, trommer, trompet, CD med korpsmusikk, fugle - og elgebamsar, vaffelrøre og vaffeljern, reklamebrosjyrer frå ambassaden og norsk lakris. Her er Noreg!

Eg vart møtt av 15 born, som vifta med sjølvlaga norske flagg og "God dag, miss Anne". Fantastisk! Jenny fekk absolutt sin dag "i sola", sjølv om 17.mai-toget vart fullstendig kaos, og lakrisen vart spytta ut. For vafler var kjempegodt, leike med is (som dei kan gjere i Noreg) var kjempegøy og "snømennene" vart kjempefine.

Av og til er det ganske eksotisk å vera norsk i Thailand!

Jippi!!! Me vann!!!

I år feira me 1.pinsedag med sport! Så fort kykjelunsjen var rydda vekk, heiv folket på seg shorts og joggesko og avgarde til idrettsplassen. Kyrkjelyden vår, Santithum, hadde utfordra nabokyrkja Samrong til sportsduell. Signe og Jenny var ivrige "cheerleaders" med dertil egna påkledning og utstyr. Det vart kjempa i alt 6 kampar; thai-fotball, tautrekking, håndball, fotball basketball og stafett. Ikkje verst i 35 grader!

Dessverre ville ikkje minnekortet i kameraet vårt samarbeida, slik at alle bilete av imponerande prestasjonar og ivrig heiagjeng forsvann ut i intet...

Etter eit par timar var Gabriel ganske klar for heimveg, men Signe ville venta på resultatet; Tenk om laget hennar vann den store lilla pokalen og ho ikkje var der!? Utruleg nok; Santithum vann (med 1 poeng!) og me kunne motta både pokal og heider og ære. Jentene våre var kjempestolte! Arne påstår han har pådratt seg idrettskade etterpå, og kan syna til store blåmerker på kroppen. Vel kjempa!

Oss priviligerte mødre

Endeleg fekk Anne og eg rydda plass i kalenderen til vårt etterlengta barseltreff. Ein tur på kafè med våre små hadde me snakka om sidan magane vokste, og no byrja det å hasta litt. Om ikkje lenge er nok både Gabriel og Thanan meir mobile, og krabbande fahrang-babyar mellom borda innbyr ikkje til ein roleg prat over kaffekoppen (kanskje meir som kjekk underhaldning for dei andre gjestene).

Innimellom amming og byssing, kaffe og muffins, fekk me prata om mangt og mykje. Permisjonstid vs jobb, søskensjalusi og barnehagar, alt vart debattert medan me til stadigheit sukka over kor godt me hadde det, og kor heldige me er som er mamma'er til flotte ungar! Ein caffe lattè gjer dessutan susen for søvnmangel etter tallause våkennetter! Sikkert ikkje så ulikt barseltreffa heime i Noreg. Ser fram til neste treff, Anne! Kanskje då i Khao San - gata?

Her i Thailand er det dei heldige som får 3 månadars mammapermisjon frå jobb. Etter det må dei aller fleste arbeidane mødre her i Bangkok sende babyen sin til besteforeldre på landet, skjule tårene og ut på jobb! Mange får ikkje høve til å treffa barnet sitt meir enn ein gong i året, og då er sjølvsagt både mamma og pappa framande og nifse for eit lite barn.

Les på internett at diskusjonen om mamma eller pappapermisjon går for fullt heime i Noreg. Uansett fordeling på veker etc, me er verkeleg heldige som foreldre i Noreg! Me får mykje tid med barna våre, me får sjå dei veksa opp og vera ein del av kvardagen deira, gje barna våre det beste av helse og skuletilbod, - me har mykje å vera takksame for!

Beste helsing

Anne Brit - ei priviligert norsk mamma i Thailand!

Ein bitteliten observatør på Generalforsamlinga

Generalforsamlinga i ELCT var i år utanfor Bangkok, i Nakhon Ratchasima (Korat) fylke, ca 3 timars køyring frå hovudstaden. Sidan mamma`n til Gabriel er kasserar for den Lutherske misjonen fekk me vera med som observatørar på det tre dagar lange møte.

Fjorårets GA var eit møte der dei sterke kjenslene kom fram, og kyrkja tok eit oppgjer med den ukulturen som hadde sneket seg inn. Årets samling var stille og fredeleg (med unntak av når Gabriel vart svolten), alle såg ut til å vera letta over at den verste "stormen" er over.

224 nye kristne vart døypte inn i kyrkja i 2007 og det totale medlemstalet i ELCT er no over 3000. Elles var det underskot i rekenskapen og mykje reknefeil i budsjetta - alt som før, med andre ord!

Pausane er kanskje dei viktigaste, det er der kjennskap vert knytta og spørsmål får svar. Det er vanskeleg å konsentrera seg i varme, sol og div eddarkoppar rundt omkring. På bilete ser de Gabriel i ivrig samtale med leiaren for prosti 4, samt utsendingen frå Immanuel menighet (og leiar for barne-og ungdomsarbeidet, CED) m.a.

Lovsangen fekk mykje tid, og det var ei fin oppleving å få vera med på. Det er mange gode musikarar blant presteskapet i kyrkja vår! Generalforsamlinga vart avslutta med nattverdsgudsteneste før alle reiste heim kvar til sitt.

Enno, 3 dagar etterpå, kviler Gabriel ut etter strevsome dagar som bitteliten observatør frå misjonen.

Sawatdii phi may - Godt nytt år!

Enno ei nyårsfeiring (Songkran) er unnagjort, feriedagar er over, og me er attende i varme Bangkok på jobb og kvardag. Her ser de Gabriel i lystig lag i dag føremiddag. Det er styremøte i den Lutherske Misjonen og me feirer at vår australske kollega Simon fekk ei son for eit par veker sidan. Elles så synes Gabriel det var eit lite interessant møte, noko han gav høglytt uttrykk for opptil fleire gonger...

Songkran-dagane feira me stille og roleg ved kysten, hadde mange fine dagar saman med familien Hallen. Gabriel hadde sin debut i svømmebassenget, og syntes det var bare sånn passe kjekt.

Elefantane i Hua Hin vart flittig besøkt, særleg 60 år gamle Bupha, utan tenner, fekk mykje merksemd frå jentene (og mange bananer!), men då det var tid for elefantriding fekk Jenny akutt vondt i handa og kunne ikkje vera med. Ho lurte på om me òg måtte vera der oppe i skogen når me vert gamle og tannlause... Spanande framtidsutsikter.

Det er varmt i Thailand for tida, og det merkes både på humør og energinivå at me ikkje er vand med 35 grader og 90% luftfuktigheit. Me ser fram mot kjøligare dagar når regntida tek til neste månad. Eller, regn har me allereie (heilt mot normalt!); Det regna kraftig i natt med lyn og torden, og i dag tidleg var det full stopp i trafikken... Kvar årstid har si sjarm!

Tankar frå Signe 5 år

Om neste generasjon:
Hvis jeg får ei jente så skal hu hette Princess Rosella, hvis jeg får en jente til skal hu hette Rose. Åsså hvis jeg får en gutt skal han hette Jonas, også ein som skal hette....Robert. Jeg vil ha to av kvert.

Om giftemål:
Jeg skal iallefall gifte meg. Då trenge jeg ikke ha ungane med meg på jobb.

Om arv:
Denne tegningen skal du få mamma. Men når du bler gammal og dør må du gi den til noen andre. For når du dør skal du vera i himmelen, då bur du ikke lenger i huset vår.

Om livet i himmelen:
Jeg kan jo leke med Line og Amanda i himmelen! (Line og familien flytter heim til Oslo neste måned, etter 4 år som våre næraste naboar)

Om lørdagssnop:
Jeg tenker på sånne bamsar. Jeg husker at me kjøpte di på båten til dansk. Koffår kan ikke bestemor, som er våre venner, ta med sånne bamsar til oss når hu kommer på besøk?

Bryllup

29.mars er bryllupsdagen vår og i år kunne me til vår undring rekna at det var heile 11 år sidan 1997, har me verkeleg vore gifte så lenge???? Slett ikkje verst!

Me var invitert til heile to bryllup denne helga. Evangelisten vår, Mio, gifta seg med si Føn i Udon Thani (nord-Thailand) og fredagskveld gjorde me oss klare til avreise frå Bangkok. Me hadde ein 7-timars køyretur framfor oss, og me ville avgarde fortast råd. Når endeleg dei to minibussane var fullsatt, alle hadde fått i seg mat og dopausen var unnagjort var klokka faretruande nær midnatt. Arne var nær hjerteattakk av all ventinga og somlinga, og ungane bad om å få setje seg og sova i bilen...

Det var overraskande mykje trafikk heile natta, mange store lastebilar, og me passerte fleire alvorlege ulukker. Me hadde mange som bad for oss den kvelden, og me var glade, letta og trøytte då me endeleg kunne sjekka inn på hotellet kl 6 om morgonen.


Bryllupet var ein kjempefest med over 500 gjester, ei nydeleg pynta kyrkje og eit rørande lukkeleg brudepar. Me introduserte riskasting på brudeparet, som vart ein stor suksess (einaste brura var ikkje så "happy" for riskorn i hårpynten...)!

Ved middagen fekk Signe og Jenny sitje på ungdomsbordet, og storkoste seg med fri flyt av cola og is. Gabriel var tøff med skjorte og greier, men sleit i varmen, i nærare 40 grader må ein berre gje ein liten lyd. Arne var bittelitt sveitt han òg...

Heimturen søndag var òg uendeleg lang... Me bur i eit stort land, og skal me på ny langtur bør me nok setja av litt fleire dagar, eller rett og slett aldri meir køyre så langt (jentene i familien stemmer på det siste)!

Påske i Thailand

Sjølv etter snart 5 år i Thailand er det lett at påsken "forsvinn" litt, der den kjem etter kinesisk nyttår og før thai-nyttår. Det er lite gule kyllingar og påskeegg å finna i butikkane og me er garantert ei snøfri feiring! Mars, april og mai er sommar og gradestokken kryp oppover mot 40.

Me siterer frå mail sendt frå representanten vår her i Thailand:

Det er varmt ute for tiden, så om noen har tenkt seg ut på tur så husk at ”det er aldri for sent å snu” ….og heller holde seg inne med air-condition på fullt, en god påskekrim, appelsiner og ”Kit Kat” (som likner nesten på ”Kvikk Lunsj”, bare ikke like godt). Ha en god påske!
Me har gjort som sjefen sa, og ikkje vore ute på dei lange turane, heller kost oss på "hytta" i Hua Hin, og i staden for dårleg amerikansk sjokolade fekk me ekte norsk snop å fylla i påseke-egga, jippi!!

Ein liten billedkavalkade over vår påske 2008:

Skjærtorsdags-gudsteneste på LST (Luther Seminar in Thailand, tidl LITE) med fotvasking. Alle fekk prøva seg; etter at føtene var reine måtte ein ned på golvet og vaska neste fot i rekka. Det var stille i den store kyrkja og me fekk god tid til litt "påskemeditasjon" for det var mange føter som ville vaskast denne torsdagen. Ei fin innleiing til påskehøgtida.

Langfredag: Me kortar ventetida på påskesnopet med egge-maling. Her i Thailand er egga brune (brune høner???) og tåler litt hardhendt behandling. Då gjer det ingenting at Jenny sitt egg datt i golvet i pynte-påsketre-iveren...

Påskeafta: Påsekeegg!!!! Med masse snop!!!! Heile to påskeegg vart det på jentene i år! Tusen takk til bestemor og bestefar for eventyrsjokolade (prinsessesjokolade var knallkjekt!) og stor takk til familien Vidnes for kjempe-pakke til store og små NMS'arar her i Bangkok!

1.påskedag: Internasjonal gudsteneste på Hilton hotell i Hua Hin. Godt å skjøne absolutt alt som vert sagt.

På ettermiddagen fekk med gjester, koseleg Kjersti og Hilde! Me fann fram påskeserviettane og gul mango (ikkje akkurat som appelsin i skiløypa, men smakar like godt!).

2. påskedag: Kvardagen har byrja, men me tviheld litt på høgtida og inviterte Hald-teamet ++ innom på middag og medbragt brownies-kake. Toro-posar og Hald-team er ein fantastisk kombinasjon! Lise, Miriam, Hege og Karin - de er flotte jenter! De er høgt beundra av Signe og Jenny!

Bestemor og bestefar

No har me fått låna bestemor og bestefar ein heil månad! Me har feira Gabriel sin dåp saman, bestemor sin 60 års dag (er ikkje ho ein flott 60-åring?!), og hatt gode, late dagar i "sommarhytta" i Hua Hin.

I går kveld var me samla heile gjengen til avskjed på flyplassen. "Koffår skal dei reisa igjen?", sa Jenny, "det er urettferdig for meg...".

Og i grunnen er det ganske urettferdig at Noreg er så langt vekke frå Thailand...

Prinsesse Signe 5 år!

Så kom endeleg dagen då Signe vart 5 år, ho hadde venta leeeeenge....

Dagen vart feira med barneselskap på søndag.

Bursdagsjenta hadde lenge ønska seg klovn til selskapet sitt, så klovn vart det! Han underholdt både vaksne og ungar og laga ballongar til alle som ville ha. "Klovnen har jo pysj på seg", sa Jenny og holdt seg i trappa med god avstand frå den rare mannen.

Med 23 små gjester, mødre, fedre og "nanny'ar" vart det høg stemning og sterk kaos-faktor! Bilete til høgre gjev ein god illustrasjon på det.

Mamma'en til ei i klassen hadde laga rosa bursdagskake med prinsesesskrone som var stor suksess. Signe koste seg med alle vennene sine, og då gjorde det ingenting om ho måtte vente heilt til slutt med å opne alle dei flotte presangane.

Dette var fyrste bursdagsfeiring utan Caja, Talette og Bettina (de er sakna, ja!), men Ingeborg Anna og Hanna Olise frå Mukdahan kom - og det var kjekt!

No pustar me ut og ladar opp til neste bursdagsfeiring, heldigvis er det lenge til juni!

Lykken er ein amulett..?!

Thai-buddhismen er ei blanding av Buddhas lære, åndetru (animisme) og diverse andre kulturelle tilpasningar. Dei fleste thaiar eig ein eller fleire amulettar som skal bringa lukke, rikdom eller tryggleik, mange har òg magisk (usynleg) tatovering på kroppen. Amulett-industrien har ein årleg omsetnad på mest 2 milliarder kroner! Dei dyraste og beste amulettane er dei som er velsigna av ein konge eller ein høgt respektert munk.

Ved byrjinga av 2008 kunne me lesa i avisa at 4000 soldatar som er stasjonert i Sør-Thailand hadde fått ordre om å alltid ha på seg ein amulett frå "Kongens soldatar"-samlinga.

"Amuletten gjer at eg kjenner meg trygg, sjølv om eg ikkje har skuddsikker vest", er eit sitat frå ein soldat. Dei som ikkje følgjer ordre og har på seg amuletten, risikerer fengsel i 3 dagar. Denne spesielle amuletten vart ein del av uniformen etter at ei busskolonne med soldatar vart utsett for eit bombeåtak. Femten soldatar vart skada og det synte seg at desse soldatane ikkje hadde amuletten på seg, men hadde den gøymt i ryggsekken...

Kva er den "magiske amuletten" i det norske samfunn? Kva er det me nordmenn stoler på skal gje oss eit lukkeleg liv og fri oss frå farer? Berre eit fåtall meiner lenger at "Vår Gud Han er så fast ei borg...". Kanskje vår "amulett" er eit vakkert ansikt, ein veltrent kropp, eit stort hus med tidsriktig interiør??? Kva er det me trur kan gje oss lukke i livet??

Friskmeld!

Vinter er influensatid, det er noko alle veit. Vinteren i Bangkok har vore langt frå "normal" i år, med mange regndagar og gradestokk som går frå 27 til 35 grader på få dagar. Slikt vert ein sjuk av! I sist veke såg me at Gabriel nok hadde fått for mykje kos av storsøster Jenny, diverse virus hadde skifta eigar, og Gabriel vart tett i nasen, rød i augene og matlysten forsvann heilt. Pust og hoste høyrdes ut som om han hadde vore storrøykar i minst 40 år, og feberen steig.

Etter nokre dagar fann me ut at det var beste med ein legesjekk. Til vår store overrasking ville legen ha guten vår innlagt, bronkitt er ikkje å spøke med når ein berre er 7 veker gammal.

Dåpsdagen nærma seg og me forklarte til legen at over 100 gjester venta, med bestemor og bestefar frå Noreg i spissen. Ho ville ikkje sende oss heim, men kunne gje permisjon nokre timar. Det gjekk heilt fint, og me hadde ein flott dåpsgudsteneste der både Gabriel og Thanan vart døypt.

Søndag fekk me endeleg kome heim att, og i går vart lille engelen vår friskmeld! Me takkar for mykje forbøn og gled oss over ein smilande gut som no heng i puppen det meste av døgnet!

Den Store Dåpsdagen

Fylt av glede over livets under, med et nyfødt barn i våre hender, kommer vi til deg som gav oss livet.

Fylt av beven foran ukjent fremtid legger vi vårt barn i dine hender. Det som skjer i dåpen, gir oss trygghet. Og ved tidens grense lever fortsatt dine løftes-ord ved døpefonten, dåpens lys forblir når livet slukner. Fylt av undring er vi i din nærhet! Du som bærer verdensrommets dybder, venter på de små og tar imot oss.
Større rikdom enn hva ord kan romme, har du gitt oss gjennom dåpens gave. Herre, la vår tro bli fylt av glede!

"Sjå kva Gud gjer" - Misjonærmøte 2008

Tittelen på bloggen refererer til tema for årets misjonærmøte. I alt var me samla over 50 stk, mange store og mange små, til seminardagar i bangkok og retreat ved sjøen i Rayong.

Prest Per Arne Dahl og kona Anne var med som ressurspersonar heile veka. Torsdagen starta Anne med bibelundervisning om "en trosvandres kart", fantastisk! Berre dei som ikkje har hatt ein"skikkeleg" bibeltime på fleire år (dvs der ein forstår alle ord og samanhangar) kan skjøne heilt kor fantastisk det har vore for oss med bibeltimar 3 dagar og norsk familiegudsteneste til avslutning søndag. Gabriel "hang" med så godt han kunne...

Elles var det masse tid til soving (Gabriel og mamma'n), is i strandkanten med gode kollegar, bananbåt (for gutta-boys + Kari) og bading i bassenget (Signe og Jenny).

Nybakte mødre sneik seg unna både volleyballturnering og diverse andre leikar, men Arne og jentene heiv seg utpå i det meste. På bilete til venstre ser de kollega Tore og Jenny m.fl som skal forme ein firkant, ikkje alle er like nøye på regelen om bind for augene...

Signe og Jenny var med i "kyrkjekoret" på gudstenesta søndag. Stolte foreldre såg sine små synge "jungelens konge" for full hals. Jenny hadde gledd seg stort til framføringa og hadde hatt generalprøve på badet med mamma på morgonen. Tusen takk til årets Hald-team ++ for bra barneopplegg!

I "gledesrusen" er det lett å gløyme kvardagen, det har dessverre me gjort... Heime på Jæren og Stavanger har me 3 stk som har hatt bursdag under MM-dagane, utan å få så mykje som ei sms-gratulasjon. Me er sjølvsagt veldig leie for det, og sender det varmaste helsingar til Bente Kristin, (onkel) Egil og Åsmund.

Dette siste bilete er eigentleg berre for å gje ein smakebit av strandløvene under MM + å opplyse om at kjekkasen heilt høgre vart eit år nærare 40 i går, men er framleis like flott som for 15 år sidan!

Happy Valentine!

Sender masse "hjerte-tankar" til alle våre vener og familie. Ha ein fin dag -og vær god mot alle du er glad i!

Fahrang og fastelaven

Det var tett i tett med fahrangar på gudstenesta søndag. 5 nordmenn (på tur med Ravinala reiser) og 6 finnar + 5 misjonærar og barn fyller ganske godt opp i eit lite rom. I ekte thai-stil vart det sjølvsagt tatt bilete. Så, her er me, alle saman!

Evangelisten vår var kjempeglad og hadde førebudd 2 runder med offer-posane sidan me hadde sånt fint besøk. "Takk Gud", sa alle i kyrkjelyden og gjorde sitt beste for at utlendingane skulle få ein fin søndag føremiddag.

Og ei minnerik oppleving vart det. Då me avslutta gudstenesta syngjande, i ein stor ring rundt heile rommet for å ta imot nattverden, var det flott!

Vel heime vart me invitert på kaffe til våre gode kollegar og naboar, Heidi og Jari. Dei serverte boller med krem. Ein finsk tradisjon søndag før fastetida, forklarte Heidi.

Ååå, er det fastelaven i dag?? sa me. Og det var det visst... Sånn går det når me ikkje eig ein einaste norsk kalender!

Inspirert av fotoseansen tidlegare på dagen tok me eit fint og oppstilt bilete av våre finske vener, Gabriel og dei før omtalte fastelavensbollene.