hagen:
Santikham, frå huset med den store stova og den vesle hagen, og frå Pho Dam og Mae Long i vakta. Det var med vemod me køyrde flyttelasset, men me er trygge på at det var rett å flytta, leikekameratar for ungane er det viktigaste. Det har dei fått no!
Jenny går rundt med dukkevogn og ole-brumm bil saman med Holly eller Vanessa. Pappa Arne kan spele fotball på plenen så ofte han vil (og har kondis til), og husets mamma kan drikka te på verandaen med Merete og nyte livet.
Ein avskjed som nok var tyngre enn flyttinga, var heimsending av familien Vidnes. Etter 7 år i Thailand hadde dei bestemt seg for at det var tid for å reise heim til Madla. Me har mista gode kollegar og nære vener, og det vil nok ta litt tid før kvardagen kjennes ”heil” att utan dei. Gler oss til gjensyn i Stavanger til sommaren! 
introdusert for brødskiver og makaroni, begge deler var berre så vidt etande. .. Men rekesuppe så sterk at eg knapt greier svelge, den går ned på høgkant!! Matvaner er ein spanande ting!
Me har hatt ferie! Den tredje ny-års feiringa i 2007 er no over... Thai-nyttår, eller Songkran, er den store folkefesten i Thailand, og vert feira 3 heile dagar til endes, 13. - 15-april.
Vår vesle familie har gjort eit innskòt i investeringa, og kan såleis òg smykka oss med tittelen huseigar i Thailand! Huset er akkurat passe stort, og med akkurat passe hage utanfor. Ein oase for oss byfolk, når eksos, varme og lyd vert for intens i Bangkok. Fam Hallen og Anne + Be har allereie vore innom på hus-sjekk. Ungane sørga for at bassenget vart grundig innvia.
late helger i Hua Hin framover. I romjula kjem Bestemor og Bestefar att, og då vert det ny nyårsfeiring i vårt nye hus!
absolutt ein utfordring å finna eit nivå som passar! 
Trøytte, men likevel fornøgd med dagens innsats. 
Dette var tema for årets General Forsamling i ELCT no sist veke. I tre heile dagar var 39 delegatar, og litt fleire observatørar, samla til møte. Me misjonærar er velkomne til å delta, men sjølvsagt utan røysterett, og som de ser på bilete sat me fint på bakerste benk.
Biskop Visanukorn vart gjenvald til biskop for ein ny 4-års periode, og vår kyrkjelyd Santitham, fekk inn eit nytt medlem i kyrkjestyret. Eit nytt kyrkjestyre (desverre heilt utan kvinner...) er no klare til å ta fatt. Dei treng mykje forbøn, for oppgåvene framover er mange og krevjande.
Søndag var det på ny min tur til å innta preikestolen i kyrkja vår. For ein stakkars misjonær utan så mykje som eit bittelite teologi-vekttal, ligg det timar og dagar med førebuing bak ei preik. Teksten var Den bortkomne sonen, og utfordringa mi var å fokusera på faren, dvs Guds store kjærleik, heller enn den uduglege sonen. 
Likninga om den bortkomne sonen, den kjærlege faren (og den bitre sonen som venta heime) er eit sterkt bilete på oss og vår Gud, og den rører oss alle. Eg var difor både glad og rørt då eg tysdag morgon traff ein finsk kollega som gav meg eit trykk av Rembrandts bilete, saman med eit "takk for preika di på søndag". Me treng vel alle ei påminning om Guds store kjærleik, og i går gjorde det ekstra godt å kjenna varmen frå kristne søsken, i ein for tida særleg tøff arbeidskvardag.
Dette var motto for årets misjonær -møte.
sider. Me to vaksne i denne familien fann ut at me slett ikkje var så ulike, den store skilnaden låg i E og I (ekstrovert og introvert), dei fleste kan vel kanskje gjetta kven av oss som er kva? Utruleg interessant, og noko som kan anbefalast på det varmaste til alle kollegafellesskap.
med nifse utfordringar over elver og inni skogen.
MM-kvelden var det leirbål og Idol-konkurranse. Signe redda familieæra vår og framførte "Mikkel Rev" i duett med Kari (Johannessen).
n 6 små kom, men det la ingen dempar på feiringa! No i kveld er me foreldre ganske så letta over at ikkje alle 13 kunne koma...
Bursdagskaka var sjølvsagt prinsessekake (Ole Brumm perioden er definitivt over), og takka vere Cathrine kunne me by på heimelaga sjokoladekake (hadde så lyst til å ta ære for den kaka sjølv...).
Fyrst ute i januar var Siv Ane, venninne frå gymnas-tida i Sandes (som slett ikkje er sååå veldig lenge sidan). Ho var her i 2 veker, og me fekk litt tid saman til shopping, is-spising og tur til vårt ferieparadis, Hua Hin. Godt å verta litt oppdatert på kvarandre sine liv.
For tida har me onkel Åge, Bente, Ingunn og Hilde her i landet. Dei kom 2 dagar etter siste pulje var reist. Dei reiste ganske raskt til Hua Hin, og me fekk nokre dagar der med dei no i helga. Kjekt for oss å sjå att Ingunn og Hilde, som "plutseleg" har vorte flotte ungdommar sidan me reiste frå Noreg. Jenny nyt all merksemd ho kan få, og har hatt gode dagar. Me ser fram til å få dei att til Bangkok ein liten tur før dei reiser heim til Osterøy.
Under kveldsmaten her ein kveld fortalte Signe litt om korleis ho ser for seg framtida:
stod det på Signe sitt ark. Arne vart bittelitt stolt… 
syner eit rolegare elve-liv frå byen Nakhon Sawan, nord for Bangkok.
Under fagdagane til NMS-misjonærane i haust var me på "luksus-cruise" nedover elva. God mat, gode kollegar og eit fantastisk skue frå båtdekket gjorde dette til ein flott kveld.
for alle Bangkok-fararar! Rundt elva ligg historien til byen. Her lever folk i hus ein knapt kan fatta heng saman, her er tempel i haugevis med gull og glitter, og her finn ein dei flottaste hotell, av nyare dato, som brøyter seg fram og fortel si historie om utviklinga i Thailand.
Sidan blogg frå denne store hendinga har vore etterlyst, publiserer med herved dei fyrste bileta av Jenny skulejente (vonaleg til glede for bestefar og alle de andre).
No melder avisene her at regjeringa skuldar Thaksin-tilhengjarar for bombene, og at dette er motangrepet som ikkje kom i dagane etter kuppet i haust. Thaksin, som er i eksil i Kina, har avvist dette. Kva som er heile sanninga veit me ikkje, men det kan vera fare for fleire bombeangrep og ambassaden bed oss unngå store folkemengder.
