Glimt frå julafta

Julafta kom og gjekk utan ny lillebror her i huset, men det la ingen dempar på julegleda!

Den store magen sette rett nok ein stoppar for skandinavisk julegudsteneste nede i byen, men elles holdt me programmet som planlagt.

Kl 18 julafta kveld var me samla 17 stk til ribbe, medisterpølse og kalkun i stova vår. Me hadde kombinert julefeiring med fam Hallen, og spisebord og sofa var flytta rundt mellom husa. Ei perfekt løysing, og deileg å ha plass til to familiar og 6 Hald-studentar, NMS-eittåring Robert og bror Martin. Ein kjempeflott gjeng som me skal få sjå meir til utover våren.

Pakkeopning hadde me fordelt utover heile dagen, slik fekk ungane god tid til kvar pakke, alt må jo prøvast med ein gong!

Juletregangen på kjøkkenet til fam Hallen var stas, mens Jenny var heller undrane til denne rare greia... Elles så måtte me forsikra jentene om at nissen kun hadde vore på snarvisitt om natta med julesokken, og var reist attende til Noreg med ein gong etterpå. Dei ville ikkje ha noko av ein nisse som luska rundt her i Fantasia.

Den store julegåve-slageren i år synte seg å vera kaffikrus. I alt vart det pakka opp 12 krus. Det fortente eit eige bilete av dei stolte eigarane.

Kl 01.00 tusla me heim, "høge" på sukker og julefest-glede.

GOD JUL

Mitt hjerte alltid vanker i Jesu fødte rom Der samles mine tanker som i sin hovedsum Der er min lengsel hjemme, der har min tro sin skatt Jeg kan deg aldri glemme velsignet julenatt

Thaksin vinner valet??????

Det er parlamentsval i Thailand i dag, og me prøver oss på same overskrifta som nettavisen.no. Siste måling syner nemleg at Pepole Power Party (PPP) får over 40% representasjon i parlamentet. PPP er partiet for gamle vener av Thaksin, og leiinga har offentleg gått ut med si støtte til den tidlegare statsministeren.

For oss som er gjester her i landet har det vore spanande å følgje utviklinga, frå dei fyrste ryktene om uro mellom Thaksin og det militære, via militærkupp i fjor haust, bombeprotestar i Bangkok, val av ny gunnlov og til no frie val til nytt parlament.

Valkampanjane har vore mange, overalt og til tide ganske så støyande. Det er ein jungel av valplakatar langs vegene, og alle kandidatane er like velkledde og "strøkne på håret". Som de ser har me strødd utover litt smakebitar av kampanjemateriellet, ingenting å seie på utsjånaden til landets leiarar iallefall! Ein liten detalj som er verd å merka seg er innslaget av gult (kongefargen, sidan kongen er fødd på ein måndag) eller rosa (nye kongefargen, sidan kongen kom ut frå sjukehuset ein tysdag). Ingen skal tvila på lojaliteten til konghuset!

Me venter spent på det endelege resultatet, og vonar at spådomane om valfusk vert gjort til skamme. Likeins bed me om ei fredeleg julehøgtid og nyårsfeiring, utan gateslagsmål eller bomber av noko slag.

Ein hyllest til 2 flotte jenter!

4 månadar går frykteleg fort, og torsdag kveld reiste Bente Kristin og Linn Åse heim til Undheim. Me har fått ha dei her på besøk sånn litt innimellom, men stort sett har dei vore vært opptenkne med jobben sin på Lovsangshjemmet.
I løpet av dei månadane dei har vore her, har dei:







- Sponsa oppussing av Lovsangshjemmet
- Kjøpt uteleiker til Day Nursery i kyrkja
- Kjøpt PC til ettermiddagsaktivitane og ein masse leikar til barnehagen + ein haug anna utstyr som var på ynskjelista til dei som jobber der
- Introdusert motoriske øvingar for borna
- Lært ungdomane "Line-dance"
- Vore (litt) ivrige kyrkjegjengarar i Immanuel
- Sørga for at ungdommane på sports-aktivitetane fekk jærske fotballdrakter
- Redda julefesten i slummen ved å skaffe masse penger på rekordtid
- Fått masse gode thai-vener
- Lært dei viktigaste thai-glosene
- Ete masse steikt ris (khaw pad gai)
- Halde liv i AdMakers og The Big Boy Band
og ikkje minst:
-Vore til stor glede for alle oss som har fått vera i lag med dei.

Kjære Bente Kristin og Linn Åse: 1000 takk for alt de har gitt av smil, latter og engasjement! De er sakna av mange!

I denne søte før-julstid

Ingen er meir norske enn nordmenn i utlandet, seies det. Mogleg det. Me prøver iallefall å halda på norske førjuls-tradisjonar, og så vert dei litt justert etter varme og kulturelle forhold elles.

Her eit lite knippe av hendingar frå desember:

Juleavslutning på St Andrews. Jenny var stjerne og sang "twinkle, twinkle, little star", medan Signe og klassen hennar hadde varme vinterklede på og var "Frosty, the snowman".

Kakemennene, bakt etter Besto si oppskrift, er på plass i kakeboksen!

4 nydelege små Lucia'ar spreidde lys, glede og småkaker blant naboane i Fantasia. Stor suksess!

Før-julskino på Lovsangshjemmet. 35 ungar var samla til kino, brus og popcorn.


Innimellom her skulle me hatt supre bilete av storbesøket vårt med julegrøt og "3 nøtter til Askepott"-filmen. Det har me altså ikkje... Men gå gjerne inn på kollega Anne sin blogg (trykk her!) så får de info og bilete frå denne kvelden òg.

3.søndag i advent vart feira med våre gode vener Bo og Viroj. Bente Krisin og Linn Åse låner for tida "top-suiten" vår, og gjorde ein god innsats på "Tenn Lys"-sangen.

Og sist, men ikkje minst, julebord med LMT-kollegane våre. Me var samla misjonærar frå 5 land til ein betre middag og "mykje lått og løye".

Nedtelling

Som sikkert dei fleste veit har me nedtelling til to store hendingar for familien no i desember: Julefeiring og ein heilt ny lillebror.

Julafta er jo ganske sikkert den 24., og med Jens Petrus si adventsappelsin har me full kontroll over kor mange dagar det er att til jul. Når lillebror vil ut av magen er litt meir usikkert: Vil han venta til romjula (slik mamma'n trur), eller vil han vera med på julefeiringa?

Legen er ganske sikker på det siste, og meiner babyen kan koma kva dag som helst no. "Har du fått mobilnr mitt?", spurde ho på onsdag, "ring meg så fort du kjenner noko, slik at eg kan vera på plass når du kjem til sjukehuset." Fridag eller ikkje, travle karriere-legar i Bangkok må stilla på jobb!

Jenny vil at babyen skal "av magen snart", slik at ho får plass på fanget til mamma, men elles er det nok kanskje Phi Noy (hushjelpa vår) som er mest stressa no i desse dagar. Torsdag var ho i gang med lufting av madrass og bilstol og vaska på babytepper for harde livet! Så, no er seng og klede klart, sjukehusbagen er pakka og storesøstergåve skal handlast i dag.

Velkomen til oss, når du vil, lille baby!

Julegåvetips

(lille)bror Odd Olav og svigerinne Laila har gitt oss gris til jul! Dvs, grisungen skal få bu heime i Kina og bæsje så mykje den berre orker, og dermed lage straum i landsbyen sin.

Klimagris er eit "hot" julegåvetips for den som har alt, berre klikk deg inn på NMS og kjøp grisungar!

God julehandel!

Santa Claus is coming to town...

Ein ekte finsk nisse skal visstnok vera på plass i eit av dei finare kjøpesentra her i Bangkok. Mange har tilrådd at me tek turen innom, og sidan dagen i dag er fridag (Thailands nasjonaldag), tenkte me at eit nissebesøk kunne passa.

Signe har gleidd seg i mange dagar, og i dag grytidleg fann ho fram yndlingskjolen sin og var beinklar for å treffa nissen.

Signe: Eg ska ble nisse når eg bler stor

Mamma: Å, skal du det?

Signe: Ja. Også skal eg gifte meg med ein nissegutt.

Mamma: Javel, det bler sikkert bra.

Signe: Koffår e ikke du någe, mamma?

Mamma: Hmm?? E någe? Eg e jo mamma!

Signe: Nei, koffår kan ikkje du òg ver någe, sånn så meg; Eg ska ver nisse når eg bler store!

Mamma: Eg syns det er ganske møje å ver mamma...

Signe: Nei, ikkje bare mamma. Koffår kan du ikkje ver någe?

Mamma: Nei... Då e eg visst ikkje någe aent...

Ja, ja, sånn gjekk det. Utkonkurrert av nissen! Og det før eg hadde vakna skikkeleg...

Advent

Adventstida har gjort sitt inntog i Fantasia. Me har hatt ei skikkeleg før-julshelg, og deler den meir enn gjerne med våre blogglesarar:

Besto har sydd adventskalender til begge jentene. Er dei ikkje kjempefine?! Stor glede laurdagsmorgon!


Søndag var det adventsgudsteneste og julemesse på Svenska Kyrkan i Bangkok. Me fekk kjøpt pepperkaker, ostepop og lakris. Ungane laga julepynt og åt skillingsboller (svenskane sitt svar på våre sjømannskirke-vafler). Julestemninga sig innover oss...

Adventslyset er tent. Jenny syntes det var veldig fint...

Svidd sjokoladekake vart servert til gjestene; Fam Hallen, Phi Oyi, Beng, Robert og Cathrine. Brent mat gjev god sangstemme, ikkje sant? "Tenn Lys"-sangen vart iallefall veldig fin med så mange rundt bordet.



Robert (NMS-eittåring), Jenny og Signe sit klare for Tøfflus. Ingen desember utan! Robert sa høgt og tydeleg at han var vaksen og kunne sitje nede på kjøkkenet og drikke kaffi saman med oss andre. Men så fort kjenningsmelodien på Skomakergata kom sivande ned, var han relativt raskt opp trappene, og fann plass saman med andre Tøfflus-fans.

At Cathrine skulle koma på besøk har me venta lenge på! Sjølv om det var litt rart at berre Cathrine kom, og ikkje Sigve, Bettina, Talette og Caja ("koffor, mamma?"), var det stor stas og gledeleg gjensyn. Jenny hoppa stort sett opp og ned heile tida (og snakka som ein foss), og visste visst ikkje heilt kva anna ho kunne gjera...

Me satsar på å sjå heile familien i Thailand til sommaren!!!

Har mannen din mange damer???

Bangkok har ca 100 000 taxiar, og medan eg ventar på at skytrainen skal verta ferdig neste år, er eg ein flittig brukar av dei rosa, oransje, grønne, gule, blå, røde-bilane. Ikkje alltid lett å få bil-kabalen heime til å gå opp, så eg melder meg gjerne frivillig til å verte kjørt til jobb. 15 kr er prisen for ein taxitur heimefrå til jobb, og det inkl tips! Når eg i tillegg møter ein blid sjåfør som gjerne vil snakke litt om mykje og mangt i Thailand, tykkjer eg at eg har ein god start på dagen!


Tysdag i denne veka var taxi-sjåføren svært så pratesjuk. Han fortalte at han stoppa berre pga den store magen min, eg kunne jo ikkje stå ute i varmen, eigentleg så var han ikkje så ivrig på ein ny langtur. Eg takka og bukka, og spurde kor mange barn han hadde. Han hadde tre vaksne born, og ein kone han hadde vore gift med i over 30 år. "Så flott", sa eg. "Ja, sa sjåføren, det beste er å halde seg til ei kone, det vert så mykje tull når ein roter seg borti andre.

- Og mannen din er vel grei med deg no når du skal ha baby?", fortsatte han.

Eg forsikra om at det var han, hjalp til ein masse med både hus og ungar.

"Har mannen din mange damer", var neste spørsmål. "Hæ?" sa eg, "kva meiner du med det??"

Jo, var det ikkje fahrang (vestlig)-stil å ha masse damer?? Han køyrde stadig vestlege menn til go-go-barar nede i byen. Ehh... Kva svarer ein på slikt?? Eg mumla noko om at eg ikkje trudde mannen min hadde tid til slikt, og at han er fornøgd med den kona han har...

At det ikkje berre er vestlege menn som har eit lausleg forhold til monogamiet, kom tydeleg fram i avisa i går: Ei av innanrikssakene kor stor formue Thailands øvste leiarar har. Leiaren for militærkuppet og statsminister, general Sonthi, har relativt mykje å rutte med, fleire hundre millionar baht, og dette var fordelt på han sjølv, dottera, og dei to (!) konene hans!


Som taxi-sjåføren min sa: "Ein bør ha mykje penger skal ein ha mange damer!". Eg satsar på at Arne aldri får så mykje penger...

Me hiv oss inn i debatten...

Ikkje har me TV2 eller norske tabloidaviser, men me har fått med oss at Kristopher Schau og eit visst Tv-program har fått ufortent mykje merksemd i norske nyhende.

I hans neste program reiser Mr. Schau til Thailand for å drive utukt. Han provoserer oss alle, slik han ynskjer. Men, det som verkeleg burde engasjera oss (og provosera) er at verkelegheita er så mykje, mykje verre enn det som vert synt på TV!

Med ein reklamesnutt før torsdagens episode får NMS synleggjort at prostitusjon er noko meir enn kommersiell TV-moro, dette er livet til tusenvis av born (og vaksne) verda over. Mange, mange av dei bur i Thailand og lever under svært uverdige forhold. NMS vil vera der det skjer; anten det er i mediedebatten heime i Noreg eller med forebyggjande arbeid mot prostitusjon i Thailand. Me er stolte av å vera ein del av arbeidet til NMS!

Så, hiv deg på: Støtt NMS (http://www.nms.no/) sitt arbeid for barn og unge, engasjer deg i kampen mot prostitusjon og drit i Kristopher Schau!

Søndag i Laksi

Det er dessverre svært varierande kvalitet på søndagsskulen i kyrkja vår. Veldig mykje skuldast nok for lite fokus på arbeid blant barn, og dårleg opplæring for leiarane.

Men, det er absolutt i framgang; Mange kyrkjelydar har veldig gode søndagsskular, og samlar mange born kvar veke. Likeeins har kyrkjeleiinga i den lutherske thaikyrkja bestemt at no skal dåpsopplæring prioriterast! Så, godt nytt for framtida!

Søndag var me på besøk i Laksi kyrkje. Der har dei nemleg byrja med søndagsskule på engelsk for den største gruppa annakvar søndag. I Laksi skjer det mykje spanande! Dette er ein ressurs-sterk kyrkjelyd som i fjor opna nytt kyrkjebygg (m.a. med støtte frå Noreg), og har starta sjelesorgsenter og engelskundervisning. Til engelsksenteret har dei no fått hjelp av 2 unge jenter frå Finland og Noreg (som arbeider heilt gratis!), samt ein norsk eitt-åring til undervisning av born og vaksne. Det er desse 3 som har ansvaret for den "internasjonale" søndagsskulen.

Medan Signe og Jenny fekk høyra og sjå på Sakkeus som klatra i tre, fekk me vaksne nyta gudsteneste i ei nydeleg kyrkje. Det var så flott å syngja salmer i eit kyrkjerom som ikkje i tillegg skal vera lunsjrom, aktivitetsrom, møterom, inngangsparti etc, etc. Me nordmenn er rett og slett litt bortskjemt med flotte kyrkjebygg!

Søndagsturen vår til Laksi var ein suksess for heile familien. Det er nok ikkje lenge til me tek turen att!

På sjukehus - "A journey of care"

Me har lenge hatt mistanke om at Signe hadde arva mamma sine "problem-øyrer", og med infeksjonar og feber i fleng dei siste åra, var det no på tide at noko vart gjort.

Innom øyre-nase-hals-spesialisten sist fredag og bad om råd. Ho meinte, etter diverse undersøkingar, at både mandler og polypper måtte fjernast + dren i begge øyrene. "Passar det med operasjon i morgon", spurde ho. Foreldrene kjende at det kom kanskje litt brått på + at Signe hadde ein invitasjon til bursdagsselskap hengjande på kjøleskapet...

Me vart einige om tidleg tysdag morgon. Ingen ventelister her, nei! Berre nokre få diskre spørsmål om finasiering og slikt. Me sende varme tankar til trygdeordningane heime i Noreg som gjer at me kan få det beste av helsetilbod dei har her i landet.


Tysdag var Signe klar for operasjon. Mamma fekk vera med heile tida fram til Signe sov på operasjonsbordet. Etter to timar vart ho trilla ut, og mamma'n henta til overvakinga. "Ho hadde kjempesvære mandler", var det fyrste legen sa.


Det var ei bleik og taus lita jente som låg i senga den dagen. Dagen etter var formen betre, og Jenny og Phi Noy kom på besøk. På ettermiddagen kom òg skulekameraten Vin innom, og det var stor stas!

Etter to dagar ville Signe heim, og doktoren var einig. Med lovnad om å ete meir var det ei glad jente som pakka veska og reiste heim til Fantasia. Det fyrste ho gjorde "på frifot" var å tygge i seg ei pølse i brød, no var ho lei av suppe!

I går ville ho på skulen att, med medisiner i skulesekken. Dei i klassen hadde lurt på korleis Signe ville sjå ut når ho kom attende. Sidan ho skulle operera i halsen måtte vel legen ta av hovudet fyrst, og tenk om Signe ikkje vart heilt lik seg sjølv etterpå?!

Neste veke skal me på sjukehuset att og henta kuuule øyreproppar, ein rosa og ein blå, så då er det klart for bading!

Amerikanske tilstandar...

Naboane våre i Fantasia er for det meste ex-pats frå England eller USA. Me er på mange måtar eit bittelite internasjonalt samfunn midt i Bangkok. At amerikansk/britisk kultur òg påverkar oss såg me tydeleg i går.

"Alle" var klare for Halloween-feiring, husa var pynta og snop + kostymer innkjøpt. Me var ute litt i siste liten, men då kvelden nærma seg var me godt førebudde. Einaste grensa me vaksne sette var forbod mot å "skumle til" huset vårt, alt med måte!

Så snart det vart mørkt kom det fram hekser, spøkelser, alver, vampyrar osv frå kvart eit hus. Snope-posane vart etterkvart fulle, og det var nok fleire enn oss som sleit med legginga i går... Ikkje lett med ungar oppgira på altfor mykje sukker!

No øver Signe og mamma på Lucia-songen. 13.desember skal naboane få ein smak av skandinavisk kultur!

Liten og blond i Thailand

Me har hatt 4 gode dagar ved sjøen. Denne veka er det skulefri, Lovsongsheimen er stengt og med ei mamma som er sjukemeld var valet lett: Me reiser til Hua Hin!

Heldig for oss hadde fleire vore inne på same tanken, og me traff både nabofamilien Hallen og nabofamilien Laulainen (misjonærkollegar frå Finland) opptil fleire gonger. Ein av dagane tok me med oss Signe og venninnene Line og Amanda for litt "neglepynting". Jenny hang med som ho alltid gjer når noko spanade skjer.

Å gå i Hua Hins gater me 4 blonde små-jenter var ei oppleving. "Alle" snudde seg, smilte, telte og peika på magen min: "Oi, 4 jenter og enno ei i magen....". Så produktive har me altså ikkje vore, men at det var eit nydeleg skue - det var det!

Jentene sat fint på rekke og rad og fekk neglelakk på hender og føter, den eine meir rosa enn den andre. Jenny, som jo berre var med for turen, fekk den beste servicen av alle. 3 damer ordna ulik farge på kvar lita negl. Treng vel ikkje seie at vår vesle dame var stornøgd etterpå!

Det er godt å få lov å vera turist i Thailand!

DREAM WORLD

Skoleungene har fri fra skolen noen uker, og da kom ønsket fra flere av oss på Lovsangshjemmet; Skal vi ta med ungene en tur vekk fra slummen? Og hvor skal vi dra?
En dag i Dream world hadde vært kjekt, det er noe de fleste familiene i slummen aldri vil ha råd til, og vil gi ungene en dag de kanskje aldri glemmer!?

Vi bestilte buss med avgang kl 9. Innen den tid var det kommet 30 stk, alle med lapp hjemmefra om at de fekk lov til å være med. Noen stilte dessverre uten lov, og noen var under aldersgrensa på 7 år, så de måtte gå hjem med store tårer nedover kinnet...

For de ungene som fikk være med (og for oss 10 voksne), ble det en uforglemmelig dag! Mye latter og moro! Nyt bildene nedover, de forteller bedre enn ord!

Takk til alle dere på Jæren (Undheim) som har gjort denne dagen mulig! Dere gitt barna en flott opplevelse!

Kor er du??

I dag var det plutseleg 10 015 treff.... Det må jo bety at nr 10 000 sit heilt stille ein eller annan staden og ikkje vil vedkjenna seg den store ære!!??

Kvar er du nr 10 000????

nr 10 000!

Me nærmar oss 10 000 treff på bloggen vår! Ei slik stor hending kan me ikkje la gå forbi utan markering!

Kjære blogglesar nr 10 000: Me donerer 1000 baht (altså 10 satang pr treff) til eit NMS-prosjekt. Du bestemmer prosjektet!

Så, hiv dykk på! Kanskje det vert nettopp DU som vert den heldige vinnaren!!!!

Travel haust i Thailand

Hausten er travel, i Thailand som i Noreg. Og her regnar det minst like mykje som heime på Vestlandet... I dag måtte me nesten ut med årene og ro oss framover på veg til jobb! 40 cm høg vannstand i Bangkoks gater hjelper ikkje akkurat til betre trafikkflyt i morgonrushet....



Bortsett frå fuktig vèr, har me det veldig bra! For nokre veker sidan fekk me endeleg reisa til Mukdahan i Nord-Thailand. NMS satsar for tida stort på lekmanssopplæring i kyrkja vår, og mykje av dette arbeidet skal ha base i Mukdahan. Kjekt å treffa att kollegar, og få tid saman til faglege diskusjonar og snakk om alt og ingenting...



Sjølv om me vaksne hadde det veldig bra rundt møtebordet, var det nok ungane som koste seg aller mest på sin "fagdag", Signe og Jenny hadde gleidd seg til gjensyn med Kaja (Sørheim) og alle dei andre oppe i Nord, og forventingane vart i høgste grad innfridd! Jenny tok på seg oppgåva å passa på vesle Marte (Tveten), og koste seg over ikkje å vera "minstemann". Elles så var Marie 9 år den beste vikaren for mamma desse to dagane.


Vel heime att var det "bli-kjent-middag" heime på vårt lysegrøne kjøkken for studentar frå Misjonshøgskulen. Ein flott gjeng som skal studera ved Universitetet her ein månad. Ekstra kjekke vart dei då dei kom med posane sine med brunost og sjokolade...

På Lovsongsheimen er det full fart med entusiastiske frivillige og ivrige born. I går var det tur til Dreamworld. Meir om det i neste blogg.

I tillegg har Anne Brit vore på nesten-aleine-tur til Chiang Rai og er ganske så oppglødd over flott natur, deilig klima, eksotisk mat og inspirerande evangelist-arbeid. Reisebrev følger ganske så snart!

Me har besøk!

Det var to stk me tok ein lett avskjed med i sommar: Tante Martha og Besto. Dei hadde allereie klare billettane til Thailand-tur i september, og me reiste heim til Bangkok og gleidde oss til besøk. No er dei altså her! Eller, det vil seie, dei har vore i Bangkok, sett byen og reist vidare. No nyt dei dagane i Hua Hin og har vorte veeeldig brune (så brune som me fastbuande aldri vert...).

Me fekk litt tid saman i helga då me køyrde ein kjapp tur ned til kysten. Arne klarte ny personleg rekord, 2 timar og 15 min, ikkje at det er noko å skryta av, kanskje. Ny veg og ny bru til Hua Hin er snart ferdig, og det gler oss som gjerne vil ha ein helgetur på "hytta".

Då Besto (eller Bestefar (?) som Jenny seier) var hjå oss, ordna ho bunadane til jentene. Jenny har overtatt storesøster sin, og Signe har fått ein større, med langt skjørt og greier. Den vesle bunaden til Jenny skal Besto ta med heim til Amalie. Jenny var litt stolt av det, og forklarte til oss andre at det var fordi Amalie berre er 1 år (ein finger), medan ho er heile 2 år (to fingrar). Så det så!

Til helga kjem dei to damane opp att til Bangkok, og me skal ha helga saman. Medan me venter på helg, koser me oss med nytt lass norsk mat i kjøleskapet (pinnekjøtet er på plass i frysen) og masse norsk sjokolade!