Sommar, sol og strand

Me har altså hatt nokre dagars påske-/sommar-/nyttårsferie (som vart til ei veke grunna unntakstilstanden).

Berre for å syne "det gode liv" til alle de der heime som går og frys; Her er bilete frå sommar, sol og strand i Hua Hin:

Sommar!

Det er Songkran (thai nyttår), sol og unntakstilstand i Thailand...

Me er langt unna uroen i Bangkok sentrum og feirer sommaren i Hua Hin. Som de kan sjå av bilete er me alle 5 korrekt antrukket i sommar-uniformen.

GOD PÅSKE!

Mukdahan har dei siste åra vorte ein kjent by i Thailand blant misjonsvener i Noreg. I samband med generalforsamlinga i ELCT (Evangelical Lutheran Church in Thailand) vart eit praktbygg av ei kyrkje vigsla med stor høgtid.

Så, med bileta frå opninga av Mukdahan kyrkje ynskjer me alle ei GOD PÅSKE!

Matt 28,1–8 1 Då sabbaten var til ende og det tok til å lysna første dagen i veka, kom Maria Magdalena og den andre Maria for å sjå til grava. 2 Då kom det brått eit kraftig jordskjelv, for ein Herrens engel steig ned frå himmelen, gjekk fram til grava, rulla steinen ifrå og sette seg på han. 3 Han var som eit lyn å sjå til, og kleda hans var kvite som snø. 4 Vaktmennene skalv av redsle for han og vart liggjande som døde. 5 Men engelen tala til kvinnene og sa: «Ver ikkje redde! Eg veit at de leitar etter Jesus, han som vart krossfest. 6 Han er ikkje her; han er stått opp, som han sa. Kom og sjå staden der han låg! 7 Skund dykk av stad og sei til disiplane hans: 'Han er stått opp frå dei døde, og no går han føre dykk til Galilea; der skal de få sjå han.' – No har eg sagt det til dykk.» 8 Då skunda dei seg bort frå grava, redde, men jublande glade; og dei sprang av stad for å fortelja det til disiplane.

Unity in diversity - Enhet i mangfoldet

Sist helg var det samling for alle misjonærane i den Lutherske misjonen i Thailand (LMT), og overskrifta var tema for helga. Me er misjonærar frå 6 land, spreidd i ulike kyrkjelydar frå Bangkok og nordover, så det er ikkje akkurat for ofte me samlast. Det var sett av 2 dagar til samtale, gjennomgang av 2008, og masse tid til berre å vera saman.

"LMT-barna", nærare 30 stk, reiste til Safari World og såg på sjiraffar og løver, medan me vaksne las rapportar og drakk kaffe. Perfekt! Alle koste seg, og ungane var passe utslitt til kvelden. Noko som passa bra sidan dei måtte tidleg i seng, me foreldre skulle nemleg på middagscruise nedover Chao Praya-elva. Nydeleg mat, hyggjelege finske kollegar og fantastisk utsikt over elva som renn gjennom Bangkok. Flotte bilete, eller? (litt stolt over mine små foto-eksperiment...).

Søndag var det engelsk gudsteneste i Christ Church der fleire av ungane fekk ringa i klokkeneog lunsj ved bassenget heime hjå Solveig og Dag. Vår japanske kollega, Naoki, reiser heim til Japan no etter 7 år i Thailand. Behovet for prestar er stort i den japanske kyrkja, og dei har difor kalla han heim til ein kyrkjelyd i Osaka. Etter lunsjen vart det avskjedstale og bøn for ein kjær kollega. Me var naboar og språkstudentar saman med Naoki og kona Hiroko den fyrste tida vår i Thailand. Etter det har me jobba saman i LMT i fleire år. Det er veldig vemodig og trist at dei no reiser, og det har gått opp for oss at me snart er for misjonær-veteranar å rekne...

Så, i veka var det tid for vår siste jentekveld på byen saman med Hiroko. Ho er ein flott kunstnar, og har hatt fleire utstillingar både her i Thailand og i Japan. Arbeidet hennar har verkeleg vore til velsignelse og glede for mange. Sjekk gjerne heimesida hennar her.

På tur med sjefen

For ei veke sidan reiste eg på tur, heilt aleine uten Gabriel, til Nord-Thailand. Me skulle møte kyrkjeleiinga i Laos Evangeliske Kyrkje. Sjefen vår, Dag, er attende i jobb og like energisk som før, så me fekk jobba oss gjennom ein masse tema i løpet av reisa.

Alltid spanande å møte NMS sin samarbeidspartner i Laos. Å arbeide i eit kommunistisk land har sine klare utfordringar. Laos er eit av dei landa med mest utbreidd kristenforfølging, og altfor mange i kyrkja har erfaring frå harde møter med politi og fengselsopphald.

Me vart henta på flyplassen og kjørt til grensebyen Nong Khai, ca 1/2 times køyring frå hovudstaden i Laos. Det var eit varmt gjensyn mellom Dag og presten. Både kyrkjepresidenten og prosjektleiaren hadde konene med seg, dei var på handling. "Det er jo så billig i Thailand!" Har aldri tenkt på at laoterane har "svenske-handel" i Thailand...!

Andre ting som satte sitt preg på dagen:
- Telefon frå Arne om ei alvorleg (dengue feber) sjuk lita jente på Lovsangshjemmet
- Ødelagte flybremser
- Melkespreng og stoooooort sakn etter Gabriel-vennen
- Mykje venting på flyplassen
- Oppgradering til business-seter på flyet heim
- Flytur midt på natta med stor fart og nervøse passasjerar: Vil bremsene halde ved landing?

Om ei veke er det ut på ny reise, til Mukdahan og opning av ny kyrkje. Det vert stas!

Heftig festing i helga

Jenta vår Signe har hatt bursdag. 6 år er absolutt verd ei markering, og det har me hatt - til gangs!

Fredag var NMS-folket invitert til kake og kaffi. Det vart nesten voksenselskap, for det er ikkje mange misjonærbarn i Bangkok for tida. På bilete til venstre ser de Signe saman med Chalom, som var ein av VIP-gjestene.

I går var den store bursdagsfesten. Heile klassen var invitert + litt andre vener. Når ein inviterer til fest i Thailand er det umogleg å veta kor mange som kjem, ein må bare ta utgangspunkt i at det alltid kjem fleire enn kva ein trur (og som strengt tatt er invitert). Det var fest, latter, høg musikk og mat i 4 timar. Og rydding og vasking for foreldra i minst like mange timar etterpå...

Etter ynskje frå Signe hadde Arne hadde laga pinata til festen. Dessverre var det ein veldig solid pinata, som iallefall ikkje bursdagsgjestene fekk slått hol på. Då heller ikkje ei slagkraftig mamma-gjest fekk til så mykje som eit lite merke i papp'en, måtte kniven fram. Så veit me det til neste år; ca 15 lag mindre avispapir er meir enn nok!

Masse snop gjorde at både Signe og Jenny levde på sukker-kick til langt utpå kvelden... Bilete under syner kloven Satino saman med bursdagsbarnet og mange av gjestene. Sidan det var komplett umogleg å få samla alle, stadig nokon som fresa rundt etter mat og snop, vart dette bilete det beste me fekk til.
Òg i kyrkja vart bursdagen markert. Sang og bøn for jenta vår under kunngjøringane + blåse ut lys på kaka.

No, seint søndag kveld, er bursdagsbarnet vel i seng og me foreldre skal ha ein bit kake og slenge beina på bordet. Det har me verkeleg fortent!

Filmpremiere til sommaren!

Me har ein heilt ekte proff film-lagar/fotograf blant kollegane våre dette året. Mads frå Trøndelag er svært opptatt i desse dagar: Alle misjonærane vil ha infofilm om sin arbeidsstad, og helst ferdig redigert til sommaren. For då skal me til Noreg og besøkje Thailandvener!

No etter jul har Mads vore nede i slummen og filma på Lovsangshjemmet. Arbeidet der er ein del av prosjektet "Barn og utdanning i Thailand", som me veit mange av dykk støtter.
Så, kjære vener i Bergen, Osterøy og Forsand: I sommar vert det filmpremiere! Gled dykk!

Vinterferie

Sist veke var det "midterm break" på skulane til jentene, og i god norsk tradisjon kallar me denne friveka i februar for - vinterferie! Og i vinterferien skal ein jo leike i snøen, sjølv om ein bur i Bangkok med 30+ grader. Like utanfor Bangkok ligg parken med det velklingande namnet "Dream World". Sånne parkar står normalt ikkje øverst på lista vår ein fridag, men no hadde me lova Signe lenge at ho skulle få ein tur dit. For i Dream World har dei nemleg "Snow Town". Signe og Jenny skulle leike i snøen for fyrste gong i sitt liv! Diverse vintereffekter (vottar, skjerf, lue) var innkjøpt - sjølvsagt rosa - og spenninga var stor i bilen på veg utover.

Vel inne på omkledningsrommet, før "frysedørene" vart opna, nekta Jenny å ta på genser og lue, det er så vaaaaarmt.... Mamma prøvde å vera tålmodig, men korleis forklara ein 3-åring kor kaldt eigentleg 4 grader er, når me her i juletider frøys med rundt 22?
Vel inne kom både genser og vottar raskt på, og Signe forsvann innover mellom pingvinar, mammutar og julenissen. Dette var gøy! Etter ganske nøyaktig 5 minutt sklei Jenny i snøen, vart blaut på votten, kald i fjeset og ville ut! Fort!

Så, vårt norske vinteralibi vart Signe som storkoste seg i snøbakken, og var rød og kald i kinna når ho kom ut. Akkurat slik det skal vera i ein vinterferie!

Når det vert endringar i vèret...

Ikkje før me har lova betre tider med oppdatering på bloggen, vert det stille i vekesvis...

Grunnen er ganske enkel den at fleire i familien, og då særleg mamma'n, har vore ganske så forkjøla og skrantane helse... Me har hosta om kapp, natt og dag, og når kroppstemperaturen i tillegg stig opp mot 40-talet har ikkje humøret vore på topp verken hjå store eller små.

"Endringar i vèret", seier thaiane, "alle er sjuke no". Ehh... Me ser jo at det er mange med hoste og snørr for tida, men har vèret endra seg??? Ikkje vore ein regnsdråpe på månadar, sol er det kvar dag og varmt likeså... Uansett, det er slik det skal vera no for tida, altså. Imunforsvaret vårt er altså heilt rett innstilt til lokale forhold!

På bilete ser de bloggredaktøren i gang med hostesaft. Legen sende med ein heil pose med medisiner, alt smakar like dårleg. Hostesaft med lakrissmak er berre eit vagt barndomsminne...

Barnas dag

Godt nytt år, kjære blogglesar! Har etterkvart fått mange kommentarar grunna manglande oppfølging her på bloggen. Redaksjonen ser seg svært lei for denne elendige starten på eit nytt år. Grunnen er ganske enkel at vår tidlegare omtalte 1-åring ikkje lenger vil sove om natta, og heller ikkje lar foreldrene få sin skjønnhetssøvn... Lite kreativitet og lite nytt å fortelje når søvnmangelen vert for stor. Men, alle med foreldre-erfaring seier at dette går over, og at me om nokre år vil sjå attende på denne tida med stor glede...

Søvn eller ikkje, barnas dag har iallfall gått av stabelen. 2.laurdag i janaur er barna i fokus her i Thailand: Kjøpesenter og skular har haugevis av aktivitetar og leiker, ja òg barneheimar får litt ekstra merksemd av både myndigheiter og foretningsliv på ein slik dag. Alle skal ha det gøy med "geim og khanom" (leiker og snop).

Våre 3 koste seg i bursdagsselskap, med nettopp massevis av leiker og snop. Då me køyrde heim att seint den kvelden var det med 1 stk overtrøtt Gabriel, Jenny med nye sølvsko og ei lukkeleg Signe med 500 rosa jordbærkjeks på fanget, det var premien i pakkelotteriet...

Gabriel er 1 år!

Godgutten vår har bursdag i dag. Takk for eit flott år, Gabriel!

Vår advents- og juletid

Ja, det har vore både advent og jul i Bangkok òg... For vår del har det berre gått veldig fort unna, og plutseleg var det nesten nyttår!

Me tar det kronologisk og byrjar med det fyrste:

Lucia-feiring i Fantasia. Det har no vorte ein tradisjon at jentene våre går Lucia i nabolaget 13.desember. Saknet av Line (Hallen) var stort i år, sidan Signe brått vart ansvarleg for det meste av synginga, noko som kan Lucia-sangen på engelsk? Amanda frå Finland vart med i år, som i fjor. Nye av året var Pearle og Ploy, men sidan heller ikkje dei kan eit ord norsk, tok me med dvd-spelaren i bakgrunnen. Små, kvitkledde Luciaèr med lys og småkaker er uansett en suksess, og ingen svidde klede eller hårtustar i år heller, heldigvis.

Veka etter fekk me reisa på juleverkstad i Mukdahan. Heile familien storkoste seg, og fekk verkeleg utfordringar i fleng med julepyntlaging. Fletta hjertekorger er framleis eit stort mysterium. På gruppa vår var fam Heggernes som må seiast kanskje streva like mykje som oss. Men frykteleg gøy var det! Til slutt fekk jentene våre vera med på julespel, "Når nettene er lange", som bilete syner; Mykje moro det òg! Takk Kari, Kine og Ann for ein julevarm kveld!

Kyrkjelyden vår kom og sang jula inn kl 2 ei fredagsnatt, rett etterpå kom ungdomsgruppa og åt opp resten av mat, snacks og brus. Ingen jul utan "We wish you a merry Christmas" skrålande ute i porten. Julefeiringa i kyrkja er ei rar blanding av gudsteneste, juletrefest og juleshow. For thaiane er det dette som er jul, 24. - 25.desemeber er vanlege arbeidsdagar for dei fleste. Over her ser de innslaget frå borna. Mannsgruppa hadde eit laaaangt dramstykke om det meste frå julefortellinga, inkludert både Herodes og ein haug med englar (!).

Julekvelden vår var koseleg, varm, kaotisk og livlig. Akkurat slik det skal vera når 5 born under 6 år skal vente på pakkar, ete rar mat, gå rundt juletreet og opne pakkar. Det vart barnas kveld. Eittåringane våre; Mari, Mads og Ragnhild + Haldstudent Else var med og gjorde kvelden ekstra fin for både born og oss vaksne. At Mads handvispa ein liter fløyte til riskrem og waldorfsalat fortener å nemnast, bra jobba! Mari har i grunnen oppsummert julekvelden på sin blogg, sjekk den ut her.

Men, det er jo framleis jul! Me et kakemenner og snop enno, no i Hua Hin. Avsluttar for denne gong med ein varm TAKK til alle de som har sendt julekort, e-post, sjokolade og pakkar. Det har gleda oss stort!